30 Απρ 2009

Γιάννης Ρίτσος (1), Η σονάτα του σεληνόφωτος

...
Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα,
μοναχός στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησε με να έρθω μαζί σου....

Τούτο το σπίτι στοίχειωσε, με διώχνει θέλω να πω έχει παλιώσει
πολύ, τα καρφιά ξεκολλάνε,
τα κάδρα ρίχνονται σα να βουτάνε στο κενό,
οι σουβάδες πέφτουν αθόρυβα
όπως πέφτει το καπέλο του πεθαμένου
απ' την κρεμάστρα στο σκοτεινό διάδρομο
όπως πέφτει το μάλλινο τριμμένο γάντι της σιωπής
απ' τα γόνατά της
ή όπως πέφτει μιά λουρίδα φεγγάρι στην παλιά,
ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα.

...

Γιάννης Ρίτσος
από το ποίημα: Η σονάτα του σεληνόφωτος
εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Οδυσσέας Ελύτης (1), Το Μονόγραμμα

...
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακους
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακους
...


Οδυσσέας Ελύτης
από το Μονόγραμμα
εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Τάσος Λειβαδίτης (1)

...
Όλοι φεύγουμε, χωρίς να μάθει τίποτα ο ένας για τον άλλον.
Γιατί; Τι φταίει;
Ή μήπως όλα γίνονται για κάποιο λόγο μυστηριώδη: ένα άλυτο
αίνιγμα ίσως, ή μιά τιμωρία;

Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη - ω ανθισμένη
ματαιότητα του κόσμου...


Τάσος Λειβαδίτης
από το ποίημα: Νυχτερινή Ευωδία
της συλλογής: Τα Χειρόγραφα του Φθινοπώρου
εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Φίλιπ Ροθ (1)

"Γεννιόμαστε αθώοι, υπομένουμε την τρομερή διάλυση των ψευδαισθήσεών μας
ώστε να μπορέσουμε να αποκτήσουμε τη γνώση, κι ύστερα ζούμε με το φόβο του θανάτου -
και το μόνο που μας χαρίζεται, είναι κάποια ψήγματα ευτυχίας για ν΄αντισταθμίζουμε τον πόνο."

Φίλιπ Ροθ
"Ο καθηγητής του πόθου''
εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

27 Απρ 2009

8 φωτογραφίες από τη Χίο




απρίλης
με μπερδεμένο καιρό
και την άνοιξη
να μυρίζει άνοιξη

15 Απρ 2009

Το βιβλίο της ανησυχίας (4)

Η λογοτεχνία που είναι η τέχνη παντρεμένη με τη σκέψη και η πραγματοποίηση χωρίς το ελάττωμα της πραγματικότητας, μου φαίνεται πως είναι ο σκοπός προς τον οποίο έπρεπε να τείνει κάθε ανθρώπινη προσπάθεια, αν ήταν πραγματικά ανθρώπινη και όχι μια επιπολαιότητα του ζωώδους. Πιστεύω πως λέω κάποιο πράγμα είναι διατηρώ την αρετή του και του αφαιρώ τον τρόμο. Οι αγροί είναι πιο πράσινοι στο λόγο παρά στην πρασινάδα τους. Τα άνθη, αν περιγράφονταν με φράσεις που τα περιγράφουν στο χώρο της φαντασίας, θα είχαν χρώματα ανεξίτηλα που η ζωή των κυττάρων δεν επιτρέπει.


από: "Το βιβλίο της ανησυχίας", τόμος Α
του Φερνάντο Πεσσόα, εκδόσεις Εξάντας

Το βιβλίο της ανησυχίας (3)

Να λες. Να ξέρεις να λες. Να ξέρεις να υπάρχεις μεσ' από τη γραπτή φωνή και τη νοητική εικόνα! Η ζωή δεν αξίζει τίποτα παραπάνω: το παραπάνω είναι άντρες και γυναίκες, υποθετικοί έρωτες και ματαιοδοξίες ψεύτικες, προφάσεις της πέψης και της λήθης, άνθρωποι που κινούνται πάνω κάτω, σαν ζώα όταν ανασηκώνουμε μια πέτρα, κάτω από τον μεγάλο αφηρημένο βράχο του γαλάζιου χωρίς νόημα ουρανού.


από: "Το βιβλίο της ανησυχίας", τόμος Α
του Φερνάντο Πεσσόα, εκδόσεις Εξάντας

14 Απρ 2009

Το βιβλίο της ανησυχίας (2)

Ποτέ δεν αγαπάμε κάποιον. Αγαπάμε απλώς την ιδέα που σχηματίζουμε για κάποιον. Τελικά αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας έννοια και ο εαυτός μας.
Αυτό είναι αλήθεια σε όλη την κλίμακα του έρωτα. Στο σεξουαλικό έρωτα αναζητάμε τη δική μας απόλαυση με τη μεσολάβηση ενός ξένου κορμιού. Στον έρωτα που διαφέρει από τον σεξουαλικό αναζητάμε τη δική μας απόλαυση με τη μεσολάβηση μιας δική μας ιδέας. Ο αυνανιστής είναι αποτρόπαιος, αλλά, στην απόλυτη αλήθεια, ο αυνανιστής είναι η απόλυτη λογική έκφραση του ερωτευμένου. Είναι ο μόνος που δεν προσποιείται μήτε κοροϊδεύει τον εαυτό του.


από: "Το βιβλίο της ανησυχίας", τόμος Α
του Φερνάντο Πεσσόα, εκδόσεις Εξάντας

12 Απρ 2009

4 φωτογραφίες από το σπίτι της Μαρίας και του Νίκου +με την φιλική συμμετοχή του Σωτήρη





πολύ γρήγορα χαλαρώσαμε και ξεχάσαμε τι φωτογράφιση
και αυτό μάλλον δεν είναι καλό για την "διαδιακασία" της φωτογράφισης
μια χαρά περάσαμε όμως με τσίπουρα, polaroid φωτογραφίες, λονδίνο, αθήνα...

11 Απρ 2009

8 σχόλια για την έκθεση bodies









κάντε "κλικ" πάνω τους, φαίνονται καλύτερα

κείμενα
μ.κ. | σχεδιασμός γ.κ.- μ.κ.

9 Απρ 2009

Γιάννης Σκαρίμπας (1), Το Θείο Τραγί

Ο κόσμος αργά˙τα πράγματα αφημένα στο πάει τους˙να δημιουργούνται οι ορίζοντες˙να γεννιέται -μούλος- ο χρόνος˙οι τόποι, οι εποχές να πηγαίνουνε. Ξέρετε πως περπατάνε στη γη; να, πηγαίνουν˙τίποτ' άλλο˙πηγαίνουν σε προϋπαντάνε τα όρια σε ακολουθάν πίσω οι δρόμοι -οι πολιτείες- σου τραγουδάνε βαθιά. Έχει ένα χτύπο το χάος˙ έχει ένα σφυγμό το κενό˙και μόνο οι ώρες σωπαίνουν˙και μόνο οι καιροί δεν μιλούν. Η αιωνιότη σε κοιτάζει και σκέφτεται˙τα πλάτη, οι αποστάσεις, είναι αφιερωμένα στο βάδι σου˙


"Το Θείο Τραγί"
Γιάννης Σκαρίμπας
εκδόσεις Νεφέλη

8 Απρ 2009

Το βιβλίο της ανησυχίας (1)

Όλοι τους έχουν, όπως εγώ, μια καρδιά ενθουσιώδη και λυπημένη. Τους γνωρίζω καλά. Κάποιοι είναι παιδιά για θελήματα, άλλοι υπάλληλοι γραφείου, άλλοι μικρέμποροι, άλλοι πάλι οι νικητές των καφενείων και των μαγέρικων, ένδοξοι χωρίς να το γνωρίζουν μέσα στην έκσταση του εγωτικού τους λόγου, ικανοποιημένοι μέσα στη σιωπή του φιλάργυρου εγωτισμού τους χωρίς τίποτα το πολύτιμο για να φυλάξουν. Αλλά όλοι τους είναι ποιητές, οι καημένοι, και σέρνουν, στα μάτια μου, όπως και εγώ στα δικά τους, την ίδια αθλιότητα της κοινής μας απρέπειας. Όλοι τους, όπως κι εγώ, έχουν το μέλλον πίσω τους.


από: "Το βιβλίο της ανησυχίας", τόμος Α
του Φερνάντο Πεσσόα, εκδόσεις Εξάντας

The World


δεν ξέρω αν ήμαστε από την καλή πλευρά..
μπορεί να εξαντληθεί η βαρύτητα
και τότε θα πέσουμε στον ουρανό

γεια σου Μαρία! (από το New Cross στους Αμπελόκηπους)
χαιρετισμούς από την Κατερίνα

τι λες; να σας φωτογραφίσω;