13 Νοε 2010
8 Νοε 2010
περί κατοίκισης
του norberg-schulz από το βιβλίο genius loci: towards a phenomenology of architecture
μεταγραμμένο στο βιβλίο
αρχιτεκτονική και κατοίκηση
παύλος λέφας
εκδόσεις ΠΛΕΘΡΟ
7 φωτογραφίες (απέναντι από την ακρόπολη) ή βρείτε τους τσολιάδες!
Η κατοικία για το λαό είναι το καθημερινό ψωμί, είναι το ρούχο για τον καθένα. Το παλάτι είναι η τούρτα, είναι η στολή. Και γίνεται πάντα λόγος για ρυθμούς. Που δεν έχουν καμιά σχέση με την αληθινή αρχιτεκτονική. Και όταν πρόκειται για την Ελλάδα μας προβάλλουν πάντα τον Παρθενώνα, που είναι πιο πολύ ένα γλυπτικό έργο και όχι ένα αρχιτεκτονικό επίτευγμα.
από το βιβλίο
Άρης Κωνσταντινίδης
Η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής
εκδόσεις ΑΓΡΑ
Ετικέτες
αθήνα,
άρης κωνσταντινίδης,
μουσείο ακρόπολης
3 Νοε 2010
χάος και ομορφιά
αν δεν το περιμένεις το απρόσμενο, δεν θα το βρεις
γιατί είναι κοπιαστικό και δύσκολο να βρεθεί
ηράκλειτος
Ετικέτες
εντροπία,
ηράκλειτος,
ομορφιά,
χάος
2 Νοε 2010
31 Οκτ 2010
28 Οκτ 2010
20 Οκτ 2010
16 Οκτ 2010
3 φωτογραφίες από ένα όμορφο δείπνο | 20101015
το βράδυ της παρασκευής στην δημοτική αγορά της κυψέλης
μια χαρούμενη παρέα μαγείρευε για ώρες
και πρόσφερε μακαρόνια με απίθανες σάλτσες
σε δεκάδες ανθρώπους
στο τέλος ο αντώνης β. αυτοσχεδίασε μια σάλτσα
με μπαχαρικά, τέμπερες ζωγραφικής, after shave, φιλμ, . . .
Ετικέτες
δημοτική αγορά κυψέλης,
μακαρόνια
13 Οκτ 2010
ο κάμπος με τα άγρια χορτάρια
Αμετακίνητοι στο παρατηρητήριο μας
ερμηνεύουμε συνεχώς τον κόσμο
μόνο που μετρούμε τους άλλους και τον εαυτό μας
περισσότερο μ' αυτά που αγνοούμε -τους φόβους μας-
παρά μ' αυτά που γνωρίζουμε -τη χαρά μας-
Αντί να προσκαλούμε το ατελές, το διαφορετικό, το μετέωρο
αυτό που δείχνει ότι αναπνέει άλλον αέρα
στεκόμαστε σαν μονόλιθοι στο πέλαγος
αντέχοντας τα χτυπήματα του νερού και του αέρα
αγνοώντας όμως τι συμβαίνει στην άλλη πλευρά
στον κάμπο με τα άγρια χορτάρια
ερμηνεύουμε συνεχώς τον κόσμο
μόνο που μετρούμε τους άλλους και τον εαυτό μας
περισσότερο μ' αυτά που αγνοούμε -τους φόβους μας-
παρά μ' αυτά που γνωρίζουμε -τη χαρά μας-
Αντί να προσκαλούμε το ατελές, το διαφορετικό, το μετέωρο
αυτό που δείχνει ότι αναπνέει άλλον αέρα
στεκόμαστε σαν μονόλιθοι στο πέλαγος
αντέχοντας τα χτυπήματα του νερού και του αέρα
αγνοώντας όμως τι συμβαίνει στην άλλη πλευρά
στον κάμπο με τα άγρια χορτάρια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



















































