20 Σεπ 2020

20200920 μαγαζιά...

 ο τσε γκεβάρα, η ραπτομηχανή, οι πέτρινοι τοίχοι, οι παλιές φωτογραφίες και άλλα διακοσμητικά στοιχεία



οι αποφάσεις και οι πράξεις του καθενός, δηλώνουν τη θέση του στον κόσμο κόσμο· αυτό που είναι και αυτό που έγινε μέσα στην περιπέτεια της ζωής· και σίγουρα αυτό δεν είναι στατικό αλλά εξελίσσεται.

τα καταστήματα, τα μαγαζιά είναι κομμάτι του ιδιοκτήτη τους, δηλώνουν ή πρέπει να δηλώνουν την αισθητική του και την άποψη του για τη ζωή. το μαγαζί προφανώς και δεν το έχεις για να δείξεις ποιός είσαι, μάλλον το έχεις πρώτα από όλα για να κερδίσεις χρήματα· όμως το μαγαζί, το κάθε μαγαζί δείχνει εκτός όλων των άλλων και ποιός είσαι. κι όχι μόνο αν είσαι καθαρός, τακτικός, ευγενής, αλλά τον κόσμο σου όλο. κοιτώντας το μαγαζί σου, βλέπεις ποιός είσαι. 

τα περισσότερα νέα καταστήματα τα έχει στήσει κάποιος διακοσμητής, ή αρχιτέκτονας, και φυσικά αυτό είναι καλό. μόνο που η ψυχή, ή το άυλο που τροφοδοτεί τους τοίχους και το υλικό περιεχόμενο, προκύπτει από αυτόν που έχει την ευθύνη και αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί. κι αν υπάρχειψυχή, θα υπάρχει και το μαγαζί και κάτι θα προσθέτει σε αυτό τον κόσμο· αν δεν υπάρχει τίποτα, δεν υπάρχει και το μαγαζί. μπορεί να έχει δουλειά να παράγει οικονομικό κέρδος, αλλά εκεί που πραγματικά ζυγίζονται όλα, ποιός αλήθεια είμαι εγώ και που πάω,απόδοση δεν υπάρχει.

πολλά από τα παλιά καταστήματα, αρέσουν γιατί άντεξαν στη φθορά των δεκαετιών και στη σκόνη του χρόνου φανερώνεται η ιστορία τους. το παρόν και το παρελθόν τους μαζί.

τα περισσότερα νέα καταστήματα, φυσικά όχι όλα, στην καλύτερη είναι μηχανές παραγωγής χρημάτων, ή απλώς δείχνουν την αμηχανία ή την απουσία αισθητικής των ιδιοκτητών τους.

μπορεί να μην μας αρέσει ένα μαγαζί αλλά εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι πρόταση ζωής, κομμάτι του ιδιοκτήτη ή απλώς δουλειά.

τα μαγαζιά μπορούν να γίνουν μέρος της ιστορίας ενός τόπου, τοπόσημου ομορφιάς και ήθους, αναγνωστήρια πραγματικότητας. ελάχιστα τα καταφέρνουν, συνήθως όταν οι ιδιοκτήτες λίγο λοξά κοιτούν τον κόσμο.






14 Σεπ 2020

συνοριοφύλακες



 Πρωί σε παραλία της νότιας Χίου, φτάνουν σχεδόν ταυτόχρονα τρία-τέσσερα αυτοκίνητα της αστυνομίας, βγαίνουν νέα παιδιά με στολή, είναι οι νέοι συνοριοφύλακες που προέκυψαν μετά από διαγωνισμό και σύντομη εκπαίδευση. Αγοράζουν καφέδες και κάνουν χαλαρή βόλτα στην παραλία· καθαρά πρόσωπα, λίγο μαζεμένοι, μάλλον νιώθουν άβολα με την στολή. Κάποιοι από αυτούς πριν δυο μήνες έρχονταν εδώ για μπάνιο σαν απλοί πολίτες.

Την ίδια μέρα λίγο αργότερα πηγαίνω στο αεροδρόμιο, περιμένω την πτήση από Αθήνα. Καθώς τροχιοδρομεί το αεροπλάνο, φτάνουν δύο μοτοσυκλέτες με δύο άντρες η κάθε μία της «ομάδας» Δίας. Τους ανοίγουν την πλαϊνή σιδερένια πόρτα και μπαίνουν στο χώρο του αεροδιαδρόμου εκεί που φτάνουν οι αποσκευές. Κατεβαίνουν από τις μηχανές, είναι άντρες εύρωστοι, δυνατοί, σίγουροι για τον εαυτό τους και για την εξουσία που εκπέμπει η θέση τους, πατούν στέρεα στη γη, το βλέμμα του είναι αδιάφορο· πίνουν καφέ και περιμένουν, προφανώς ήρθαν εδώ στα πλαίσια της εργασίας τους.

Διαβάζω στον τοπικό τύπο: «Στις 1060 ανέρχονται οι αιτήσεις που κατατέθηκαν για την πρόσληψη συνοριοφυλάκων στη Χίο, στην δεύτερη προκήρυξη που αφορούσε την πρόσληψη 62 ακόμη για το νησί μας, πλέον των 98 της προηγούμενης προκήρυξης.»

Zούμε σε ένα νησί, σε ένα μικρόκοσμο, αναγνωρίζουμε αυτά που ήδη επαναλαμβανόμενα έχουν γίνει μέρος του κόσμου μας. Ότι είναι καινούργιο, παράξενο και διαφορετικό, δεν το βλέπουμε ή είμαστε επιφυλακτικοί να του δώσουμε χώρο. Ενεργούμε όπως οι προγόνοί μας, οι συντοπίτες μας, ο γνωστός μας κόσμος· έστω κι αν το βλέμμα μας σαρώνεται από εικόνες μιας παγκοσμιοποιημένης πραγματικότητας.

Κομμάτι ο καθένας από μας αυτού που αναγνωρίζουμε σαν δικό μας τόπο, αναζητούμε την ασφάλεια και τη σταθερότητα. Αν υπάρχει σταθερή εργασία υποθέτουμε πως όλα τα άλλα θα γίνουν. Στα χρόνια που ζούμε είναι δύσκολη η εύρευση εργασίας με ικανοποιητικές απολαβές. Στο μόνο τομέα που η εκάστοτε κρατική εξουσία επενδύει είναι η ασφάλεια, έτσι συνεχώς προκύπτουν νέες θέσεις εργασίας στα παρελκόμενα επαγγελματα· αυτή την εποχή θέλουν συνοριοφύλακες. Νέοι που δεν έφυγαν ποτέ από το νησί αλλά και νέοι που σπούδασαν παραέξω και που έχουν ψυχανεμιστεί την ομορφιά και την περιπέτεια της ζωής, αφού τα σκεφτήκαν και τα μέτρησαν κατέθεσαν τα χαρτιά τους.


Αν αποσιωπήσεις το γεγονός ότι προορίζεσαι για φύλακας της εξουσίας και ότι είσαι στη δικαιοδοσία της, που μπορεί να σε κάνει συνοριοφύλακα, ματ, δίας, οπκε και διάφορα άλλα που δεν έχουν και την καλύτερη φήμη για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στους πολίτες και αν παραμερίσεις την κρατική βία -που θα γίνεις μέρος της- τότε, τουλάχιστον στην επαρχία, είναι ένα καλό επάγγελμα. Είσαι κοντά στα χωράφια σου, τις υπηρεσίες τις κάνεις κοντά στο σπίτι σου, μπορείς να έχεις ευέλικτο ωράριο και πιθανόν αρκετό ελεύθερο χρόνο.


Κάθε εξουσία που επενδύει στο φόβο έχει ανάγκη από φύλακες, κάθε κοινωνία που σαν προτεραιότητα έχει την ασφάλεια έχει ανάγκη από φύλακες.

1 Σεπ 2020

20200901 σεπτέμβριος

 



Το φθινόπωρο σ' εμάς ήταν από λιωμένο χρυσάφι και λιωμένο ασήμι, από αέρα, σμάρια κοράκια και ελαφριές παγωνιές. Κρατούσε όσο σχεδόν κι ο χειμώνας. Τον Αύγουστο τα φύλλα κιτρίνιζαν, τις πρώτες κιόλας μέρες του Σεπτεμβρίου, έπεφταν στη γη. Κανένας δεν τα σκούπιζε. Στη Δυτική Ευρώπη πρωτοεΐδα να σκουπίζουν το φθινόπωρο, να το μαζεύουν σε τακτικούς σε τακτικούς σωρούς σκουπιδιών. Τις ασυννέφιαστες φθινοπωρινές μέρες μας δεν φυσούσε καθόλου. Ο ήλιος έκαιγε ακόμα, λοξός ήδη και κατακίτρινος. Έγερνε το σούρουπο στην κόκκινη δύση του και πρόβαλλε το χάραμα σ' ένα λίκνο από ομίχλη και ασήμι. Ο ουρανός αργούσε να πάρει το βαθύ γαλάζιο χρώμα του. Μετά έμενε έτσι όλες τις ώρες της μικρής μέρας.

από το βιβλίο Φράουλες του Joseph Roth, εκδόσεις ΑΓΡΑ


21 Αυγ 2020

THE QUEEN AND THE SEA

 


εδώ και τρία χρόνια διαθέτουμε στο παντοπωλείο το μέλι της οικογένειας παπαφίγκου. πεύκο-θυμάρι τον ιούνιο και τον ιούλιο και θυμάρι τον αύγουστο και τον σεπτέμβριο. με πολύ δουλειά και με την ελάχιστη δυνατή επεξεργασία παράγουν πάρα πολύ καλό μέλι. από σήμερα το μέλι τους απέκτησε όνομα: the queen and the sea και κομψή συσκευασία. 
γνωρίζω τους ανθρώπους και τον τρόπο που εργάζονται, το πάθος και την αγάπη τους για αυτό που κάνουν, καθώς και τον παιδικό τους ενθουσιασμό. το προϊόν είναι εξαιρετικο· τώρα ξεκινά το ταξίδι του έξω από το νησί. 






2 Αυγ 2020

μουσική και λόγος



η συμμετοχή μου στην ομαδική έκθεση με θέμα: μουσική και λόγος στο «περιβόλι» στον κάμπο της χίου.

22 Ιουν 2020

20200622 έχετε καρπούζια καλαμωτής;



μόλις έφτασαν τα φημισμένα -λέμε τώρα- καρπούζια καλαμωτής.
στην νότια χίο, στον κάμπο μεταξύ καλαμωτής και κώμης παράγονται εξαιρετικά καρπούζια, το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του νησιού. δεν υπάρχει πια ντόπια ποικιλία, καλλιεργούνται όπως παντού, αλλά θεωρούνται πολύ καλά. τις κυριακές που έρχεται πολύς κόσμος από τη χώρα για μπάνιο, τα αναζητούν: «έχετε καλαμωτούσικα καρπούζια;»



λεπτομέρεια από το χάρτη της χίου που σχεδίασε το 2018 ο βασίλης γεωργίου για το κατάστημα μας

20 Ιουν 2020

20200620 βιβλία

Σήμερα παραλάβαμε ψωμιά, γάλατα και γιαούρτια, φυστικοβούτυρα, μουστάρδες και βιβλία. Στα ράφια πίσω από το ταμείο, έχουμε βιβλία. Όχι πολλά· μια επιλογή από τις πρόσφατες κυκλοφορίες και κάποια ακόμα εξαιρετικά, χωρίς απαραίτητα να είναι από τα πιο ευπώλητα.



Παλιά σε αυτά τα ράφια είχαν προϊόντα καπνού, αρκετοί πελάτες βλέπουν ακόμα τσιγάρα. Εννιά στους δέκα που μπαίνουν στο μαγαζί δεν ασχολούνται καθόλου με τα βιβλία, σαν να είναι κενός ο χώρος αυτός, μάλλον δεν τα βλέπουν γιατί δεν τους ενδιαφέρουν -οικονομία στην όραση-. Που και που όμως, ένας, μία, κάποιος άγνωστος που έχει έρθει διακοπές στο νησί (αυτά μέχρι πέρσι φυσικά), χαμογελά με έκπληξη που βλέπει βιβλία και μάλιστα αυτά τα βιβλία, που ίσως είναι δύσκολα, όχι απαραίτητα γνωστά, αλλά είναι όμορφα απέξω και από μέσα.


Δεν πουλάμε βιβλία για να μας μείνουν χρήματα, αλλά γιατί μας αρέσουν τα βιβλία και αυτή η μικρή έκπληξη των λίγων πελατών που ήρθαν να πάρουν γάλα ή φρούτα και φεύγουν και με ένα βιβλίο που δεν είχαν σκεφτεί ποτέ ότι θα βρουν εδώ.

18 Ιουν 2020

σπαστός καφές

φραπές βι-ες φρέντο



Κοιτάζω απέναντι από τα ταμείο τα ράφια με τα μπισκότα, τα κρουασάν και τα πατατάκια, στην άκρη είναι οι σπαστοί καφέδες φραπέ. Από την αρχή του ιούνη που άνοιξε το μαγαζί έχω πουλήσει ελάχιστους, κάθε χρόνο και λιγότερους. Νομίζω όμως ότι υπάρχει εξήγηση· στα πλαίσια φυσικά του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, που λέμε και στο χωριό.

Το καλοκαίρι υπάρχει μεγάλη ανάγκη για εργάτες τόσο για την αγροτική παραγωγή στον κάμπο, όσο και για τα μαστιχόδεντρα. Εδώ και πολλά χρόνια, από τη δεκαετία του ενενήντα, που ήρθαν οι αλβανοί μετανάστες –εργάτες για όλες τις δουλειές– οι αγρότες που τους έπαιρναν στα χωράφια τους, για κολατσό τους έδιναν κρουασάν και σπαστό φραπέ,ήταν της μόδας αλλά και οικονομική και εύκολη λύση.Χιλιάδες κρουασάν και σπαστούς καφέδες έχει καταναλώσει κάθε αλβανός και πακιστανός εργάτης όλα αυτά τα χρόνια.

Όμως τα τελευταία χρόνια αλλάζει η μόδα, και τα καφενεία των χωριών έχουν πια μηχανές εσπρέσσο. Μπορεί ελάχιστοι να ξέρουν να τον φτιάξουν σωστά, αλλά δεν έχει σημασία,αφεντικά και εργάτες μάθανε τον φρέντο. Έτσι μέσα στη συμφωνία για το μεροκάματο είναι και ο καφές, πάει πια ο σπαστός φραπές του πενηντάλεπτου· φρέντο καπουτσίνο. Το κρουασάν αντέχει ακόμα αλλά σίγουρα είναι καλύτερη η λουκανικόπιτα και το σάντουιτς. Όπως και το δεις είναι μια κατάκτηση.

Αυτό που δεν έχει αλλάξει, και μας ενώνει, είναι πως είτε έτσι είτε αλλιώς στο τέλοςόλα αυτά είναι πλαστικά σκουπίδια που συνήθως μένουν στο χωράφι και μαζί με νάυλον, λάστιχα, συσκευασίες από φυτοφάρμακα, οργώνονται και ξαναοργόνωνται κάθε χρόνο· κομμάτι της χλωρίδας και των ντόπιων προϊόντων μας.

15 Ιουν 2020

20200615 παντοπωλείοbakkalminimarket (και όχι μόνο)

ανοίξαμε αρχές ιουνίου
είμαστε παντοπωλείο στην κώμη της χίου
διαθέτουμε τα γνωστά προϊόντα του καταναλωτικού τρόπου ζωής· κοκακόλες, μπύρες, γάλατα, γιαούρτια, παγωτά, αντιηλιακά, απορρυπαντικά· έχουμε αιώρες, ελιές καλαμών, χιώτικα ούζα και μπύρες, τσίχλες, τυριά, μέλι, αγροτικά προϊόντα από τον κάμπο του χωριού και πάρα πολλά άλλα. δεν πουλάμε προϊόντα καπνού. έχουμε και μάσκες μρ τρία φίλτρα.
επίσης έχουμε καφέ, ζάχαρη, κακάο και άλλα προϊόντα αλληλέγγυου εμπορίου, καθώς και πολλά βιολογικά προϊόντα και σαπούνια και σαμπουάν από τη βολισσό.
έχουμε και λίγα αλλά εκλεκτά βιβλία, καθώς και χειροποίητα σουβενίρ, συλλεκτικές κάρτες, που γράφουν σ' αγαπώ, καλημέρα, χρόνια πολλά.
φέτος φτιάξαμε ξύλινη τσουλήθρα και αποκτήσαμε μπακαλόγατο.
αλλά
δεν είναι μόνο το παντοπωλείο
στο fotamag.blogspot.gr και στη σελίδα facebook.com/imerologiokatastimatos
θα δημοσιεύω το ημερολόγιο του καταστήματος μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.







7 Απρ 2020

20200407 έξι φωτογραφίες λίγα λεπτά πριν








λίγα λεπτά πριν ο ήλιος κρυφτεί πίσω από το λόφο, καθώς το φως του διαπερνούσε το ψιλόβροχο.