16 Αυγ 2013
10 Αυγ 2013
20130809 νοτιάς
πρώτη μέρα με νοτιά και χωρίς αέρα
η θάλασσα ήσυχη
σαν λίμνη ανάμεσα
στη χίο και την μικρασία, τη σάμο και την ικαρία
στη χίο και την μικρασία, τη σάμο και την ικαρία
κάθομαι σε ένα μεταλλικό τραπέζι
κάτω από μια ψάθινη ομπρέλα
ανάμεσα σε χιώτες παραθεριστές
και τούρκους τουρίστες
και τούρκους τουρίστες
9 Αυγ 2013
3 Αυγ 2013
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΡΟΥΝΙΑΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
21/8 Βράδυ ήρθε ο υδραυλικός να φτιάξει τα νερά που χαλάσανε στο σπίτι. Το πιο σπουδαίο είναι η ανθρώπινη θέληση, αλλά για τους αδύναμους είναι ακόμα πιο σπουδαίο να 'χουνε κάποιον να τους αγαπά, να τους πιστεύει. Έτσι γίνονται όλα μπορετά, όσα η τεμπελιά της αναγαπησιάς τα έχει ματαιώσει· τα πόδια παίρνουν νέα φτερά, τα μπράτσα τα εμψυχώνει καινούργια δύναμη που ακόμη και τα υδραυλικά που χάλασαν μπορεί να φτιάξει, Αμερικές άγνωστες που καταχτιούνται σε μια νύχτα επειδή της καρδιάς ένας νέος παλμός φούσκωσε τα πανιά των ιστιοφόρων του Κολόμβου. Δυναμώνει και εκτινάσσει η αγάπη τ' αλλουνού, σαν τον Ερμή με τα φτερά στους αστραγάλους και το κηρύκειο στο χέρι που, αν δεν με συνεπαίρνει η λυρική μου ρύμη, ήταν για να πει σε κάποιον πως δεν πέθανε - και κάνει την πραγματικότητα να 'ναι λιγότερο βαριά. Όλα στο σπίτι παν ρολόι όταν κάποιος σ' αγαπά και τ' άλλο το ρολόι πλάι στο προσκέφαλο που ασταμάτητα χτυπά μοιάζει σαν να σταμάτησε. Κι αν φύτρωσαν στους αστραγάλους σου φτερά που σε στέλνουν στα ουράνια και τα μπράτσα σου φουσκώσαν από ένα σφρίγος που μες στον οίστρο του φτιάχνουν όλα τα υδραυλικά και τα ηλεχτρικά που είναι χαλασμένα μες το σπίτι, η αγάπη του άλλου είναι τόσο φευγαλέα ώστε οι καραβέλες που ξεκίνησαν μέσα σε τόσο ενθουσιασμό με κατεύθυνση Ινδίες μπορεί να μείνουν μισοπέλαγα, ακινητοποιημένες από τον αέρα που σταμάτησε να φυσά. Το πιο σπουδαίο είναι η ανθρώπινη θέληση, ένα άσπρο σπίτι για την οικογένεια κάπου στα Μεσόγεια, ίσως στην Κάντζα, δίπλα στα αμπέλια του Καμπά, με φαρδιά μπαλκόνια όπου χτυπά δυνατά τα παραθυρόφυλλα ο αέρας όταν σουρουπώνει, και σπρώχνει τη "Νίνα", την "Πίντα" και τη "Σάντα Μαρία" προς την Καραϊβική.
το πρωτότυπο είναι πολυτονικό
από το βιβλίο
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΡΟΥΝΙΑΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
εκδόσεις ΤΟ ΡΟΔΑΚΙΟ
το πρωτότυπο είναι πολυτονικό
από το βιβλίο
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΡΟΥΝΙΑΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
εκδόσεις ΤΟ ΡΟΔΑΚΙΟ
1 Αυγ 2013
αύγουστος
Ξεροί καημοί και νερό θαλασσινό
το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόνο του χειμώνα
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου;
Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας,
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας
Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός
Πάνω από την θάλασσα, στη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι κι ανοίγεις το σκοτάδι
σηκώνεις τα άστρα σε χορό
και το κορμί μου σ’ άγριο ποτάμι
Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός
οι στίχοι
του Διονύση Καρατζά
για το τραγούδι
"άγιος ο έρωτας"
του Γιώργου Ανδρέου
το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόνο του χειμώνα
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου;
Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας,
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας
Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός
Πάνω από την θάλασσα, στη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι κι ανοίγεις το σκοτάδι
σηκώνεις τα άστρα σε χορό
και το κορμί μου σ’ άγριο ποτάμι
Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός
οι στίχοι
του Διονύση Καρατζά
για το τραγούδι
"άγιος ο έρωτας"
του Γιώργου Ανδρέου
29 Ιουλ 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)