27 Μαρ 2014
οι μέρες
τινάξου στο φως
σαν τα μυρμήγκια κουβαλούμε τις Μέρες μας
τα καλοκαίρια και τους χειμώνες
τα μπουμπούκια της άνοιξης
το άλως του φθινοπώρου
άλλοι τις στοιβάζουν
άλλοι τις σπέρνουν
κι άλλοι τις καίνε
που ν' αναμετρηθείς με τον Καιρό σου
"θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία"
μοιάζει αστείο
φασκομηλιές και σπάρτα
δέντρα παλιά
πέτρες χορταριασμένες
κελαϊδισμοί και χελιδονίσματα
άνθρωποι στον ανθό
στο γέρασμα της μέρας
μυρωδιές και αγγίγματα
το άρμεγμα της χαράς
του πόνου ο πόνος
των λουλουδιών το τίναγμα
της θάλασσας οι όψεις
γαλήνη και σιωπή
κραυγές και στεναγμοί
το μεσοφόρι της αγάπης
μουσαφίρης ο άνθρωπος
στης γης το κέρασμα
γαλάζιο όνειρο
στο μαύρο το πηχτό
στο βέλασμα της μέρας
παλιές ιστορίες
κάθε βράδυ κάθονται στο μαγαζί η ιστορία (όνομα είναι) και ο μιχάλης, παρέα με τους γονείς μου.
του μιχάλη του αρέσει να διηγείται ιστορίες από παλιά, ακόμα και πράγματα που δεν τα έχει ζήσει ο ίδιος αλλά τα θυμάται από τις διηγήσεις του πατέρα του.
κάθε οικογένεια είχε τη γελάδαν της, την κατσίκα της και δυο γαδάρους, η γελάδα ήταν απαραίτητη για το ζευγάρισμα, στο όργωμα και στο αλώνι.
στα κατώγια βάλανε τα ζα.
μικροί παέναμε με τους ντενεκέες να μαζέψομε την καβαλίνα αφτούς δρόμους. ήταν κοπριά, εν υπήρχαν τότε λιπάσματα.
πέντε αγροφύλακες είχεν το χωριό, άμαν κανείς ήκλεβγεν τον ενηβάζανε σε ένα γάδαρο και το γυρίζαν στην πλατεία. στη πείνα γυρίζαν το ρούκουνα και του λένε "βρε πάλι ήκλεβγες και σε γυρίζουν;" "ποιόν καλά να με γυρίζου ζωντανό παρά αποθαμένο". γιατί τότε γυρίζαν τους πεθαμένους από το σπίτι ντους στα μαγαζιά, την πλάτσα, να φτάσουν στην εκκλησιά.
με τη φασκομηγιά καθαρίζανε τα πιάτα, ήντα καθαρίζαν δηλαδή αφού τα γλύφαμε τα πιάτα. δείχτανε λιάκι νερό το περνούσανε μια με τη φασκομηγιά και καθάρισεν. και με την αχιγιά καθαρίζανε τα ρούχα.
ζωή σκληρή και δύσκολη που στηριζόταν στον κυκλικό χρόνο, στα έθιμα και τις συνήθειες, που έκαναν την ανάγκη αυτάρκεια και γνώση.
τώρα όλα αυτά μοιάζουν μακρινά και γραφικά. όμως από το τότε στο σήμερα είμαστε δυο ανάσες δρόμο. ζούμε στον ίδιο χώρο, δίπλα στις ίδιες βαριές πέτρες αλλά τις τελευταίες
δεκαετίες οι ευκολίες της τεχνολογίας και της κατανάλωσης, προφανώς έχουν βελτιώσει τις συνθήκες ζωής αλλά έχουν καταστρέψει την ενότητα αυτού του κόσμου. τον έχουν βγάλει από τη σειρά του, γνώσεις αιώνων δουλεμένες και χωνεμένες από τη μια γενιά στην άλλη χάθηκαν για πάντα. σαν ηχό μονάχα έρχονται καθισμένες πάνω στις αναμνήσεις.
η ζωή προχωρά ερήμην μας κι αλλάζει για να μένει ζωντανή. πολλές φορές γίνεται σουρεαλιστική. οι "αυλές" των ζώων του σαράντα και του πενήντα, αναπαλαιώνονται από αλβανούς μετανάστες με τον έλεγχο της αρχαιολογικής υπηρεσίας και μετατρέπονται σε θερινές κατοικίες για ανθρώπους που μεγάλωσαν στην αθήνα και τις ευρωπαϊκές μητροπόλης, το άλως της ιστορίας, απαλλαγμένο από το άχθος, είναι ελκυστικό.
θα επανέλθω
25 Μαρ 2014
20140324 2 φωτογραφίες από τις αγελάδες (Ι)
στη χίο υπάρχουν μικρές μονάδες, ή φάρμες που είναι πιο κομψό, οι οποίες εκτέφουν αγελάδες και δίνουν το γάλα στο τοπικό εργοστάσιο. συσκευάζεται και διανεμεται στο νησί.
πηγαίνουμε το πρωί για να τους δώσουμε τροφή και για άρμεγμα, το μεσημέρι για τροφή και το βράδυ πάλι για τροφή και άρμεγμα
το ένα μέρος της τροφής είναι χόρτα που τα θερίζουμε εμείς, ευτυχώς έχουμε τα χέρσα χωράφια του κάμπου της καλαμωτής, το άλλο είναι άχυρα και το τρίτο έτοιμος καρπός από διάφορα σιτιρά και βιταμίνες.
για καινούργιες εγκαταστάσεις χρειαζόμαστε εκατό χιλιάδες, αλλά καμιά τράπεζα δεν μας δίνει δάνειο.
24 Μαρ 2014
20140323 η προτομή του ευεργέτη
το καλοκαίρι λέει στο φεστιβάλ
α ναι; νόμιζα τώρα στις εικοσιπέντε, έρχονται κι εκλογές
ο κωνσταντίνος βαμβακάς, μπαμπακά τον έλεγε η γιαγιά μου που ήταν θείος της, νέος μετανάστευσε αρχικά στο μπατούμι της γεωργίας και το 1905 στην αμερική.
ψάχνοντας στα αρχεία του μουσείο μετανάστευσης - ellisisland.org- έμαθα ότι έφτασε στη νέα υόρκη στις 3 ιουλίου 1905 με το πλοίο La Gascogn από τη χάβρη της γαλλίας.
η γιαγιά μου είχε πάντα πάνω από το κρεβάτι της ένα μεγάλο κάδρο με το πορτρέτο του.
φιξ, μάρτιος 1995
πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο
κτίριο φιξ της συγγρού και είναι έτοιμο να στεγάσει το ΕΜΣΤ. πήρε τέλος(;) μια
μεγάλη περιπέτεια που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα με την
κατεδάφιση τμήματος του κτιρίου για της ανάγκες του εργοταξίου του μετρό.
το μάρτη του ενενήντα πέντε ο εκσκαφέας μετέτρεπε
σε μπάζα το κτίριο του ζενέτου. στο δρόμο μικρή ομάδα διαδηλωτών, οι
περισσότεροι αρχιτέκτονες και φοιτητές αρχιτεκτονικής διαμαρτύρονταν για την
απαξίωση και κατεδάφιση του κτιρίου.
οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό
«αντί» που είχε δώσει μεγάλο αγώνα για την διατήρηση του κτιρίου.
19 Μαρ 2014
20140319 5+1 φωτογραφίες με γατάκια
έλα να δεις τα γατάκια
θα τάχει ταϊσμένα διαφορετικά τώρα θα βυζαίνανε
θαν καμιά δεκαριά μερών
βγαίνουν κι απόξω αφτό κουτί
α τα βάλω σε ένα τελάρο
έλα να τη δεις που ναι μες τη βιτρίνα
και πολεμά να πιιάσει μια μέλισσα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)