2 Ιαν 2017
20161119 | τα χωριά | 59 | φυτά
Στη βόρεια είσοδο του χωριού είναι το τυροκομείο της οικογένειας Πυργούση, όταν μπήκα συσκεύαζαν κεφαλοτύρι και επιτραπέζιο τυρί. «Αυτό είναι σκληρό για τα μακαρόνια, τα αδέλφια είμαστε τέσσερις άντρες και μια γυναίκα, μοιράζουμε τις δουλειές. Τα κατσίκια είναι στη Βολισσό, την άνοιξη τα φέρνουμε εδώ. Εδώ δε μένει κανείς πια».
το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr
20161119 | τα χωριά | 58 | σπαρτούντα
Μέσα Νοέμβρη, μεσημέρι με ήλιο χωρίς αέρα, φτάνουμε στη Σπαρτούντα. Η ατμόσφαιρα καθαρή, ανέφελο το Πελιναίο· μια ισχυρή γυαλάδα έρχεται από την κορυφή, πρέπει να είναι αντανάκλαση από τις λαμαρίνες της Αγίας Τριάδας. Κατέβηκα στην εκκλησία, πλατάνια και ροδιές στα παρτέρια, το λάστιχο τρέχει. Η εκκλησία είναι ανοικτή, μια κυρία βγαίνει και κλείνει την πόρτα, της λέω για το λάστιχο, «ναι εγώ το άφησα να ποτιστούν τα λουλούδια». Τη ρώτησα για το χωριό· «εδώ μένω μόνιμα, ε… είμαστε δεν είμαστε καμιά εικοσαριά».
το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr
21 Δεκ 2016
17 Δεκ 2016
20161216 νεκρή φύση | φάρκαινα | 8 φωτογραφίες από τον χώρο επέκτασης του αεροδρομίου της χίου
τοπίο σε μετάβαση
χάνεται η ταυτότητα ενός τόπου πλήρους νοημάτων,
δημιουργείται μια ασυνέχεια
από την οποία θα προκύψει ένας εντελώς νέος τόπος
περιτρυγυρισμένος από σύρματα
προφυλαγμένος από νέες νοηματοδοτήσεις
χρήσιμος για τις απογειώσεις και τις προσγειώσεις αεροπλάνων
20161113 | τα χωριά | 57 | βασιλειώνικο
Σταμάτησα με το μηχανάκι στην ανατολική πλευρά του χωριού, απέναντι από ένα ξυλουργείο. Τριγύρω μεγάλα σπίτια με περιβόλια, πολλές ελιές και αμυγδαλιές. Τα περισσότερα χωριά του νησιού είναι σε πλαγιές ή ακουμπούν σε βουνό· το Βασιλειώνικο είναι καταμεσής του κάμπου, μόνο ένας μικρός λόφος με δυο ανεμόμυλους είναι στο πλάι του. Περπατώ και τα αυτιά μου μαζεύουν ήχους· περαστικά πουλιά, κότες, γαλοπούλες, σκυλιά, γάτες, αλλά και αλυσοπρίονα και τουφεκιές -μονότονες και επαναλαμβανόμενες- ο καθένας κι οι δουλειές του στον κάμπο.
το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr
9 Δεκ 2016
20161129 Η Σταυρινή, η οδός Αστερούσια Όρη και η Αγία Παρασκευή
Tις δυο προηγούμενες μέρες είχε καταιγίδες, οι πρώτες δυνατές βροχές του φετινού χειμώνα. Με τον Στρατή κινηθήκαμε αργά με το αυτοκίνητο στο στενό και λασπωμένο δρόμο πάνω στο βουνό. Tριγύρω μας βράχια, πέτρες και ζώα· κυρίως κατσίκια αλλά και πρόβατα, αγελάδες, σκυλιά, άλογα. Ο καιρός άλλαζε συνεχώς· καθώς προχωρούσε η μέρα, όλο και περισσότερο μπαίναμε στον κόσμο των βοσκών και των ζώων.
το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr
5 Δεκ 2016
20161105 | τα χωριά | 56 | λαγκάδα
Το γήπεδο της Ένωσης Λαγκάδας – Συκιάδας, στέκει σαν μεγάλο μνημείο στο σκληρό τοπίο της πέτρας, σαν εμβληματικό τοπόσημο ανάμεσα στα δυο χωριά. Ο αγώνας με την Κυβέλη έχει διακοπή, διαιτητές και παίκτες σε έντονη κουβέντα· στην τσιμεντένια κερκίδα καμιά πενηνταριά θεατές, κατέβηκε ένα ζευγάρι, «τρία – μηδέν κερδίζουμε, τώρα σε δυο λεπτά τελειώνει. «Από το δήμο είσαστε; τόσα χρόνια το γήπεδο και δεν έχουμε ρεύμα, επιτρέπεται να μην έχει ρεύμα το γήπεδο; τόσες ενέργειες έχουμε κάμει και τίποτα.» Κατηφορίσαμε προς τη Λαγκάδα μαζί με τα μηχανάκια και τα αυτοκίνητα των θεατών.
το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr
20161105 | τα χωριά | 55 | συκιάδα
«Εγώ θα γίνω πιλότος», «εγώ μηχανικός», «στα βαπόρια;», «ναι, κι ο παππούς μου ήταν ναυτικός και ο πατέρας μου ναυτικός και γω ναυτικός θα γίνω.» Τα παιδιά παίζουν στις κούνιες του δημοτικού, νωρίτερα τα είχα συναντήσει στην αλάνα έξω από το πνευματικό κέντρο· έπαιζαν μπάλα με τερματοφύλακα τον παπά. «Παίζετε μαζί τους;» «Γιατί όχι; είχαμε κατηχητικό στις τρεις, τελειώσαμε πριν λίγο και τώρα παίζουμε. Λίγα είναι τα παιδιά στο σχολείο του χωριού, δημοτικό σχολείο σχολείο εδώ, δημοτικό και στη Λαγκάδα· όμως είναι καλύτερα τα μεγάλα σχολεία, που έχουν πολλούς δασκάλους.»
το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)