στο ελαιοτριβείο συναντιούνται η ευρωπαϊκή ένωση με την οθωμανική αυτοκρατορία, η καθαρότητα του λαδιού με τη βρωμιά των μηχανημάτων, η ανυπομονεσία με την καρτερικότητα. κάτοικοι των γύρω χωριών, συνταξιούχοι οι περισσότεροι, περιμένουν να φτάσει στον πίνακα η σειρά τους για να «τρίψουν» τις ελιές. κάθονται στις πλαστικές καρέκλες υπομονετικά, -κάτι σοβαρό συμβαίνει εδώ, θα βγει το λάδι της χρονιάς. η όποια βλάβη των μηχανημάτων θα ξεπεραστεί, στο τέλος το λάδι θα τρέξει στο δοχείο· τόσα κιλά ο καρπός, τόσα το λάδι, τόσες γραμμές η οξύτητα, τόσο της εκατό η αναλογιά.
«α με βοηθήσεις να το πάω στο αυτοκίνητο; το μεγάλο δοχείο, τ' άλλα μπορώ μονάχος μου».
