20211118 οκτώ φωτογραφίες κοντά στη θάλασσα

 

νοβέμπερ

 

τώρα που ο χρόνος ξαναγίνεται χώρος και στη μνήμη κάθεται το καλοκαίρι 

απέναντι από τη θάλασσα, μείναμε οι μόνιμοι και στοιχισμένοι βαδίζουμε προς το χειμώνα.

στο μαγαζί

οι λίγοι πελάτες, ήσυχα, ξεδιπλώνουν τις μικρές ιστορίες τους.

20211101 επτά φωτογραφίες μετά ή πριν από

τώρα που ησύχασε ο τόπος

από τη βοή των ανθρώπων 

είναι φθινόπωρο

αλμυρίκια, θάλασσα, ξερά και καινούργια χορτάρια

και

πολλά πωλείται

 

20211028 ηρώων

σαν να μην πέρασε μια μέρα

μόνο οι μαθητές που είναι λιγότεροι.

 

20211013 παραλλαγές

 

20211012 στο μαγαζί

 

σήμερα παραλάβε ψωμί και τσίπουρο από τη χίο,

βιολογικά προϊόντα και βιβλία από την αθήνα.

το απόγευμα πριν τη δύση του ήλιου, έβρεξε· λίγο. 

χώμα, βρεγμένα φύλλα, υγρασία.

γάτες και ησυχία.

20211001 μια φωτογραφία λίγο πριν

 

πριν χαθεί ο ήλιος και σβήσουν οι σκιές

στου τουρισμού την εποχή

οι αθηναίοι (προφανώς όχι όλοι),

μάλλον δεν έχουν μπει ποτέ τους σε μικρό κατάστημα, ψωνίζουν μόνο από μεγάλα σουπερμάρκετ. θεωρούν δεδομένο ότι τα μικρά μαγαζιά είναι πανάκριβα.

μέσα στο μαγαζί αποσυντονίζονται, ρωτούν διάφορα: «πόσο κάνουν τα ροδάκινα; -σου το είπα ότι έπρεπε να πάμε στο σουπερμάρκετ», (συνήθως είναι ζευγάρι, η γυναίκα μιλάει), «που είναι ο καφές;», θέλουν μόνο το συγκεκριμένο γιαούρτι κι ας έχεις πέντε ίδιου τύπου από άλλες εταιρίες. εκεί που μπλοκάρουν εντελώς είναι με τα αυγά στις καρτέλες· ίσως δεν έχουν ξαναδεί ποτέ: «που θα τα βάλω; πως θα τα μεταφέρω;» εξαρχής προκατειλημμένοι, βλέπουν και ακούν ότι ταιριάζει με την εντύπωση που ήδη έχουν.

ευτυχώς οι περισσότεροι δεν ξανάρχονται. κάποιοι μετά από 2-3 φορές προσαρμόζονται, καταλαβαίνουν ότι έκαναν λάθος, και μπορεί να τους μοιάζει ιδιαίτερη εμπειρία.

20210403 κάτω φανά

 

20210415 κώμη θάλασσα

 

20210412 κώμη απόγευμα

 

20210402 οκτώ φωτογραφίες κάτω από το θολόποτάμι

 

«τα πιο πολλά χωράφια είναι καθαρισμένα εδώ από κάτω» λέω στον βενζινά. «τώρα, τα τελευταία 4-5 χρόνια που καθαρίζουν τους σχίνους» μου λέει.

οι κάτοικοι της νότιας χίου μερώνουν πάλι τη γη· ξεχασμένα χωράφια, λαγκαδιές και πλαγιές που τις τελευταίες δεκαετίες είχαν λογγιάσει, καθαρίζονται με εκσαφείς, μπουλτόζες, πριόνια, χορτοκοπτικά για να αναστηθούν οι παλιοί σχίνοι όπου υπάρχουν αλλά και να φυτευτούν νέοι. μέσα στην παραζάλη της μαστίχας ξεριζόνονται ελιές που έρχονται από αιώνες πίσω για να προκύψει καινούργια γη, αλλά ποιός νοιάζεται...

αυτά τα δύσκολα χρόνια που δεν υπάρχουν δουλειές, η παραγωγή μαστίχας μοιάζει με σίγουρη λύση. ο καθένας κάνει ότι μπορεί και ότι βλέπει να κάνουν οι γύρω του.

έχει ένα πρόσθετο καλό ο αναβρασμός για νέα μαστιχόδεντρα, γίνονται προσβάσιμα μονοπάτια, πηγές, ρυάκια, και πλαγιές. έτσι εύκολα πια μπορείς να περπατήσεις τη λαγκαδιά κάτω από το θολοποτάμι· είναι οι τελευταίες μέρες για τις λαλάδες. 

20210327 τιρκουάζ

τιρκουάζ

η χίος έχει πολλές όμορφες παραλίες

γνωστές και άγνωστες

αλλλά ελάχιστες με γαλαζοπράσινα νερά

η αγία δύναμη είναι πολύ μικρή παραλία

το καλοκαίρι γεμίζει γρήγορα με κόσμο

τώρα στην κόψη της άνοιξης

όταν ο καιρός το επιτρέπει

η θάλασσα είναι καθαρή και διάφανη

 

20210323 τρεις φωτογραφίες με λάλάδες στη βροχή

τα τελευταία χρόνια φωτογραφίζω τις λαλάδες, βγαίνουν μέσα μάρτη πιο κάτω από το θολόποτάμι και στην ευρύτερη περιοχή. κάθε χρόνο πάω στα ίδια χωράφια, στα ίδια σημεία, κάτι σαν τάμα. χρόνο με το χρόνο λιγοστεύουν. φέτος άνω κάτω ο καιρός όλο το μάρτη. λάσπες, κρύος αέρας και ψιλόβροχο, μόλις που έβλεπα τι φωτογράφιζα.

 

20210316 πέντε φωτογραφίες κοντά στο σπίτι

φωτογραφίζοντας τα ίδια και τα ίδια, αναγκάζεσαι να καταλάβεις ότι δεν είναι ίδια. αλλάζει το φως, η εποχή, ο άνεμος, η υγρασία... και περισσότερο από όλα, σ' αυτό το παιχνίδι παραλλαγών διαπιστώνεις ότι έχεις αλλάξει κι εσύ που φωτογραφίζεις. 

έτσι κι αλλιώς τον εαυτό μας πάντα αναζητούμε, οπότε όσο περισσότερο οικείος είναι ο τόπος, απομαγευμένος από την έκπληξη του νέου, τόσο πιο εύκολο είναι να ανταμώσουμε τη σπασμένη εικόνα μας.

το θέλουμε;