ήλιος ζεστός
μύγες, κουνούπια
άπνοια
καλό καλοκαίρι..
23 Νοε 2010
6 φωτογραφίες από την ελάτα 20101121
Πρώτη φορά που μπαίνω μέσα στο χωριό. Χτισμένο σε μια πλαγιά, τριγυρισμένο από πευκοδάσος, είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο φαίνεται από μακριά. Στους στενάχωρους δρόμους μικρά αυτοσχέδια σπίτια με πολλές επεμβάσεις και προσθήκες πάνω στις παλιές πέτρες. Δεν έχει επέμβει εδώ η αρχαιολογική υπηρεσία, έτσι οι κάτοικοι αυτοσχεδιάζουν. Δεν υπάρχει ομοιομορφία, αλλά ίσως υπάρχει περισσότερη αλήθεια... Στο ψηλότερο σημείο η τεράστια για το μέγεθος του χωριού εκκλησία, ξένο σώμα, αστράφτει στο ταπεινό χωριό.
Στην πλατεία δυο καφενεία διακοσμημένα σε καφετέριες, ξένα σώματα κι αυτά στον ιστορικό χρόνο του οικισμού. Αρκετή κίνηση από μηχανάκια, αυτοκίνητα, τρακτέρ που έβγαιναν με φόρα από τα στενά. Ένα αγροτικό πουλούσε μανταρινιές και πορτοκαλιές. Κατηφορίζοντας για το μηχανάκι, ένας πιτσιρικάς έκλεινε την εξώπορτα του σπιτιού του, φορτωμένος με μια ντενεκεδένια θήκη γεμάτη με ξόβεργες.
22 Νοε 2010
6 φωτογραφίες από τη βέσσα 20101121
Ζεστό μεσημέρι, ο ήλιος καίει στις πέτρες. Μια γυναίκα καθαρίζει μαστίχη στο πεζούλι του σπιτιού της. Ησυχία, ελάχιστοι άνθρωποι, περνάει το αυτοκίνητο του μανάβη. Από το μεγάφωνο δυνατά η φωνή του, σπάει τη νωθρή ησυχία.
"Πιο χαμηλά" του λέω.
"Είναι γέροι δεν ακούνε".
Πολλά αναπαλαιωμένα κτίρια, πολλά ερείπια, πολύ σκληρή πέτρα. Το καφενείο και η ταβέρνα άδεια, μόνο τα παιδιά του ταβερνιάρη έτρωγαν στο τραπέζι κάτω από το παράθυρο.
21 Νοε 2010
7+1 φωτογραφίες από το βουνό 20101120
Πάντα περαστικός από τον κεντρικό δρόμο, δεν είχα ξαναπάει μέσα στο χωριό. Είναι αργά το απόγευμα, κάποιοι έχουν έρθει από το ελαιοτριβείο και ξεφορτώνουν το λάδι. Εσπερινός παραμονή της Παναγίας, γυναίκες πηγαίνουν στην εκκλησία. Σκόρπιες κουβέντες από φωτισμένα παράθυρα. Συμπαγής ο οικισμός, πολλά τα παλιά σπίτια, αλλά τα περισσότερα αναπαλαιωμένα, ελάχιστα τα ερείπια. Ο ξενώνας κλειστός. Στην πλατεία το καφενείο με πεντέξι ηλικιωμένους, απέξω ένα φορτηγάκι με λαχανικά. Πολλοί οι γυρολόγοι στα χωριά, ντόπιοι αγρότες, έμποροι από την πόλη και την αθήνα, τσιγγάνοι, κινέζοι, μπορείς να αγοράσεις τα πάντα στα χωριά χωρίς να κουνηθείς από το σπίτι σου.
Τριγυρνώ με το τελευταίο φως, ένα παλιό κλειστό "αρχοντικό" στα όρια του οικισμού. Πανσέληνος και το φως περνά μέσα στην αυλή. Η εκκλησία τέλειωσε, σκούπισα το αγιάζη από το μηχανάκι, ο ουρανός σαν παγωμένη έκρηξη, σπαρμένος με μικρά σύννεφα.
20 Νοε 2010
6+1 φωτογραφίες από τα αρμόλια 20101119
Αργά το απόγευμα, ησυχία στα μπερδεμένα πέτρινα δρομάκια. Ερείπια, αναπαλαιωμένα σπίτια με καλλυμένα τα κουφώματα και όπου χωράνε, μικροί κήποι και περιβολάκια. Γκρεμισμένο από χρόνια ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, έγινε πάρκινγ και αμήχανη πλατεία διαλύοντας ουσιαστικά το ιστορικό κέντρο του μικρού χωριού. Στην πλατεία, ανοικτό το φροντιστήριο αγγλικών και γαλλικών και το καφενείο, "220 ψήφισαν στις εκλογές".
Δυο βενζινάδικα, σούπερ μάρκετ, φαρμακείο, ζαχαροπλαστείο, δυο ταβέρνες, μπαρ, υδραυλικά, κεραμικά και ελειοτριβείο, όλα από κάτω, στον κεντρικό δρόμο, πέρασμα για τα γύρω χωριά.
19 Νοε 2010
18 Νοε 2010
3 φωτογραφίες από το πλοίο 20101117
Μισοάδειο το πλοίο. Νωχελικοί, χωρίς τη βιασύνη του καλοκαιριού, απορροφημένοι στις σκέψεις τους οι λιγοστοί επιβάτες του καταστρώματος, είναι έξω μάλλον για να καπνίζουν. Όλο και κάποιος ακουμπά στα κάγκελα της πρύμνης με ξεχασμένο το βλέμμα στο πέλαγος.
Μονάχα ο αέρας και η μηχανή του πλοίου ακούγονται και που και που μια παρέα νεαρών που παίζουν χαρτιά, και φωνάζουν επιδεικτικά μιμούμενοι ποιος ξέρει τι. Η ρότα του πλοίου κόβει το πέλαγος στα δύο, πηγαίνουμε ανατολικά, ο ήλιος πίσω μας μπαινοβγαίνει στα σύννεφα. Αλλάζει το φως, αλλάζουν και οι γυαλάδες στο λευκό πλαστικό τραπέζι μπροστά μου, μέχρι που ανάβουν οι μακρόστενες λάμπες φθορίου του καταστρώματος και το παγωμένο φως τους ησυχάζει το τραπέζι. Είμαστε πια κοντά στο νησί.
17 Νοε 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)