17 Δεκ 2013
20131215 1 φωτογραφία υστερόγραφο
σε παλιότερη ανάρτηση (εδώ)
είχα γράψει για το πως προσπαθήσαμε με τον αντώνη
να πάρουμε λάδι πατώντας τις ελιές
ξαναβρεθήκαμε προχθές
ζέστανε λίγο το μίγμα που είχαμε βγάλει
και με ένα κουτάλι μάζευε το λάδι
που ανέβαινε πάνω
πικρό και παχύρευστο
ακόμα δεν έχει καθαρίσει εντελώς
το έβαλε σε μια μεγάλη γυάλα
με καπάκι κοκακόλα(;!)
"το βρήκα κοντά στο αμπέλι"
κοιτάξαμε τι έγραφε
μάλλον είναι το πρώτο από τα βασικά συστατικά
της συνταγής της κοκακόλα
20131214 εκδρομή στην κηφισιά Ι
στην κηφισιά έχω πάει λίγες φορές
νομίζω τις θυμάμαι όλες
κάθε φορά εντυπωσιάζομαι
νομίζω είναι από τα πιο γοητευτικά προάστια
η φύση και το παρελθόν
χορταριασμένα νεοκλασικά ερείπια, ξεχασμένες μοντέρνες κατοικίες
ανακατεύονται δυναμικά με το παρόν
με την άκομψη επίδειξη του πλούτου
με τα όμορφα καφέ και τις βιτρίνες των ακριβών ρούχων
11 Δεκ 2013
20131211 3 φωτογραφίες από το λόφο φιλοπάππου
νόμιζα ότι κάτι ήξερα
έρχεται το κρύο
φεύγει
έρχεται η νύχτα
αξεχώριστη από τη μέρα
οι άνθρωποι εδώ κι εκεί
πέφτουν να αρπάξουν
ότι μπορούν
κι εγώ σβηστός παρακολουθώ
από τα υψίπεδα
τους ήχους, τα φώτα
και τη δροσιά
κοίταξα μέσα από το κρύο
χαμογέλασα
δάκρυσα
ή για να το πω σωστά
ήθελα να δακρύσω
κι όλα αυτά
γιατί γίνονται;
έτσι κι αλλιώς
η ζωή αδιάφορα
σπαταλά την ομορφιά
κι εμείς
τώρα και πάντα
χθες, προχθές, σήμερα
την ώρα του δειλινού ή του ύπνου
στέλνουμε κύματα αγάπης
η θάλασσα είναι απέραντη
πως να την ταξιδέψεις μοναχός;
Ετικέτες
κείμενα,
κύματα αγάπης,
λόφος Φιλοπάππου,
ομορφιά
10 Δεκ 2013
ΦΥΓΗ
. . .
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δεν θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ' όλη τη δύναμη μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.
Γιώργος Σεφέρης
από το ποίημα ΦΥΓΗ
ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ (1928-1937)
εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δεν θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ' όλη τη δύναμη μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.
Γιώργος Σεφέρης
από το ποίημα ΦΥΓΗ
ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ (1928-1937)
εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
Ετικέτες
αγάπη,
βιβλία,
γιώργος σεφέρης,
φυγή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

















































