20160529 1+7 φωτογραφίες από τις διδύμες μεστών

τα χωριά | 43 πιραμά

Ανεβαίνοντας από τον νότο στον βορρά ο καιρός άλλαζε συνεχώς, μετά τη Βολισσό ο απογευματινός ήλιος τρυπά τα μολυβένια σύννεφα που είναι πάνω από την Αμανή και τη φωτίζει εντυπωσιακά. Από μακριά ξεχωρίζει η υπερμεγέθης εκκλησία, στην είσοδο του χωριού μόλις ένα αυτοκίνητο, υποθέτω ότι μένουν ελάχιστοι κάτοικοι. Η ησυχία γίνεται πιο έντονη με τον δυνατό αέρα. Παρόλο που πολλά σπίτια είναι εγκαταλελειμμένα και περνάει ώρα για να συναντήσω άνθρωπο η αίσθησή μου για αυτό το χωριό ήταν πολύ ωραία.

το κείμενο και οι φωτογραφίες στο aplotaria.gr

20160522 3 φωτογραφίες από την αμανή

τα χωριά / 42 / η καλλιμασιά

Η Καλλιμασιά είναι από τα μεγαλύτερα χωριά του νησιού αλλά από τα λιγότερο επισκέψιμα και φωτογραφημένα. Συνήθως, φωτογραφίζουμε αυτά που κατανοούμε, αυτά που μας φαίνονται γραφικά, παλιά, πέτρινα… Φωτογραφίζουμε εκεί που το πνεύμα του τόπου είναι προφανές, εκεί υπάρχει πειθαρχία και τάξη, ο χώρος μάς ησυχάζει και μάς προκαλεί οπτικό ενδιαφέρον. Έτσι οι περισσότεροι γνωρίζουν τα Μεστά, τον Ανάβατο, το Πυργί, αλλά αγνοούν τα Νένητα, τα Θυμιανά, την Καλλιμασιά.

το κείμενο και οι φωτογραφίες , εδώ

20160515 6 φωτογραφίες από το όρος

τα χωριά / 41 / το λιθί

Πιάνω σκόρπιες κουβέντες στις γειτονιές· για ψαρέματα, για τα λουλούδια στις γλάστρες αν είναι μαστιχάκια, μια τηλεόραση λέει για τη γιουροβίζιον, για την αφρικανική σκόνη: «πρέπει λέει να κλείνουμε τις πόρτες γιατί βλάφτει, ούτε να την αναπνέουμε πρέπει, ούτε να κάθεται στα φαγιά». Σ’ ένα στενό, έξω από το σπίτι του ένας άντρας δολώνει παραγάδι. «Τρακόσα αγκίστρια είναι, απιάσω κάνα φαγκρί, κάνα σκαθάρι, σ’ ένα μανάβη τα δίνω, έχουμε πολλούς εδώ, μόνο στη γειτονιά είναι τέσσερις». Λιθί, το χωριό των ψαράδων.

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες, εδώ

τα χωριά / 40 / τα πατρικά

Ο ουρανός είναι συννεφιασμένος και η ατμόσφαιρα διαυγής· κρύος βοριάς για τέτοια εποχή. Στο βάθος η άκρη του νησιού και η θάλασσα, το Βενέτικο και τα βουνά της Ικαρίας και της Σάμου. Άφησα το μηχανάκι στην εκκλησία, στολισμένος ο δρόμος, ως το σχολείο απέναντι, με σημαιάκια και την μεγάλη σημαία με τον Άη Γιώργη να σκοτώνει το φίδι· προχθές ήταν η γιορτή.

το κείμενο και οι φωτογραφίες στο aplotaria.gr

20160506 2 φωτογραφίες από έξω προς τα μέσα

τι γίνεται 

όταν ανακατεύονται φιλοδοξίες, μεγαλομανίες, ταραταζούμ και προσωπικές αναγνώσεις της ιστορίας με –πιθανόν– αγνές προθέσεις;

Την άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις. Και ή πας να παίξεις τρικυμία ή πνίγεσαι.


Μια εξίσωση από κολοκύθια που βράζουν χωρίς κανέναν προορισμό είναι η ζωή. Αμέτε να μετρηθείτε, αχθοφόροι του ονόματος σας.


Τον κορυδαλλό τον ακούς μόνον όταν δεν τον βλέπεις, όπως την έμπνευση τη βρίσκεις μόνον όταν δεν την κυνηγάς.

από το βιβλίο

ΕΚ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ / Οδυσσέας Ελύτης/ εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

αργύρης χιόνης η φωνή της σιωπής

Πάντα τον γοήτευαν ιστορίες ανθρώπων στους οποίους δεν συνέβη, ποτέ, τίποτε· ανθρώπων που έζησαν χωρίς, ποτέ, να γίνει αντιληπτό το γεγονός της γέννησής τους· ανθρώπων που δεν πέθαναν ποτέ, γιατί κανείς δεν ένοιωσε, ποτέ, την έλλειψη τους. Δύσκολες ιστορίες, οι πιο δύσκολες, που ιστορούνται μόνο με κλειστό το στόμα.

από το βιβλίο Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ 
Αργύρης Χιόνης 
εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ

η φωτογραφία είναι της ε.ν.

20160506 19:00

20160506 4 φωτογραφίες κάτω από τα σύννεφα

20160503 1 φωτογραφία από τα δότια

20160502 4 φωτογραφίες προς τον προφήτη ηλία

20160501 5 φωτογραφίες από το εργαστήριο του στέλιου

 «όταν ήμουν στα βαπόρια είχα μισοτελειώσει τούτο δω το πλοίο, μόνος μου χωρίς να ξέρω, τίποτα άλλο δεν είχα φτιάξει. ε τώρα προσπαθώ αλλά είμαι εδώ κάτω, πολύ χαμηλά, δεν είμαι τίποτα σπουδαίο· κάνω ότι μπορώ. τα πιο πολλά είναι από ελιά, να κι άνθρωπος ένα τέτοιο κομμάτι ξύλο ελιάς ήταν και τον σκάλισα, δεν τελείωσε ακόμα, δεν έχω αποφασίσει τι θα κρατάει στο χέρι». 

20160429 6 φωτογραφίες μ.παρασκευής

«ο χρόνος του χωριού ήταν κυκλικός, δηλαδή δεν υπήρχε· οι ζωές ήταν συντονισμένες με τα τύμπανα των εθίμων, με τις θρησκευτικές-παγανιστικές γιορτές· ελάφραινε ο βίος, χορός στην τραγωδία του ενός οι χωριανοί του».

μικρό απόσπασμα από το βιβλίο μου «το χωριό»

τα χωριά / extra / ο Κάμπος

Eίμαι στη βορειοανατολική πλευρά του Κάμπου· διασχίζω την οδό Σπηλαδίων, συναντώ όλα τα βασικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Παλιά αρχοντικά –πύργους– όπως τους αναφέρει ο Πικιώνης –είτε εγκαταλελειμμένα, είτε επισκευασμένα– περιβόλια, καλλιέργειες και νέες κατοικίες. Πολλές από τις νέες κατοικίες, ενιαίοι όγκοι, υπερηψωμένοι, με μεγάλες εισόδους, προσπαθούν να ανταγωνιστούν τις παλιές, αντί να σχηματίσουν μια νέα πρόταση διατηρώντας τα βασικά χαρακτηριστικά της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Aστόχαστα και άτεχνα θυμίζουν μια εποχή που δεν υπάρχει πια. 

το κείμενο και οι φωτογραφίες, εδώ

20160423 στο εργαστήριο του αντρέα

τα χωριά / 39 / η ελάτα

Απόγευμα, ο ήλιος φωτίζει τη δυτική πλευρά του χωριού, η ανατολική είναι στη σκιά· μια γυναίκα με τα εγγόνια της ξεχορταριάζει το χωράφι κάτω από το σπίτι, ένας ηλικιωμένος μόλις έχει ταΐσει το σκυλί του, κλείνει την πόρτα της αυλής και κατευθύνεται προς την πλατεία. Και τα τρία καφέ-μπαρ της πλατείας έχουν αρκετό κόσμο για τέτοια ώρα· είναι ακόμα νωρίς, δεν έχει κρύο και όλοι κάθονται έξω. Τριγυρίζω στα μπερδεμένα σοκάκια· ο παλιός οικισμός είναι σε αρκετά καλή κατάσταση, γιατί σε αντίθεση με τα περισσότερα μαστιχοχώρια στην Ελάτα τα περισσότερα παλιά σπίτια κατοικούνται.

το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

20160417 2 φωτογραφίες από τον εμποριό