20161030 | τα χωριά | 54 | διευχά

Συνήθως περπατώ και φωτογραφίζω αργά το απόγευμα καθώς φεύγει η μέρα, όλα είναι ήσυχα και το φως μαλακό, χωρίς σκιές. Στα χωριά οι άντρες τελειώνουν τις δουλειές και πάνε στα καφενεία, οι γυναίκες κάθονται στα πεζούλια να πιουν τον καφέ τους, ή στη σάλα να δουν το σίριαλ της ημέρας.

το κείμενο και η φωτογραφίες, στην aplotaria.gr

21061120 νότιο παράθυρο

20161114 2 φωτογραφίες με πανσέληνο

20161029 | τα χωριά | 53 | πισπιλούντα

Στην Πισπιλούντα δεν είχα πάει ποτέ, ούτε είχα περάσει από κοντά· δεν είναι σε κεντρικό δρόμο, είναι σε μια παράκαμψη με συνεχόμενες στροφές κάτω από τη Νέα Ποταμιά, διπλά απομονωμένο μέρος. Ίσως παλιότερα που δεν υπήρχαν αυτοκινητόδρομοι παρά μονοπάτια να ήταν στην ίδια μοίρα με τα γειτονικά χωριά, τώρα όμως δύσκολα να πάρει κάποιος που δεν ξέρει τον δρόμο για να βγει στο μικρό χωριό.

το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

20161112 3 φωτογραφίες με το τελευταίο φως

20161112 8 φωτογραφίες από τη σμύρνη

20161110 2 ώρες στο βoρεινό παράθυρο

20161106 3 φωτογραφίες από τη βολισσό

20161029 | τα χωριά | 52 | νενητούρια

Όλα τα χωριά της βόρειας Χίου είναι αμφιθεατρικά χτισμένα στις πλαγιές της Αμανής και του Πελιναίου. Παλιά, τα μονοπάτια διέτρεχαν τους οικισμούς, όταν έγιναν οι «αμαξωτοί» δρόμοι τα περισσότερα χωριά χωρίστηκαν στα δύο, ένα κομμάτι από πάνω ένα από κάτω. Τα σπίτια ακολουθούν τη μορφολογία του εδάφους, οι περισσότεροι άνθρωποι έφυγαν, τα δέντρα μεγάλωσαν, οι καλλιεργημένες πλαγιές έγιναν λόγγοι, οι οικισμοί σιγά σιγά καλύπτονται από την άγρια βλάστηση. Έτσι στα Νενητούρια πέρα από την εκκλησία, το σχολείο, το καφενείο «βόρειο σέλας» και 2-3 κατοικίες πάνω στο δρόμο δυσκολεύτηκα να καταλάβω πού είναι τα σπίτια· από το δρόμο δεν φαινόταν τίποτα.

το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

20161028 | 51 | τα χωριά | καλαμωτή

Σχεδόν χειμωνιάτικη μέρα σήμερα, συννεφιασμένο απόγευμα με βοριά και κρύο για την εποχή. Στην έξω πλατεία –απλάδα την είπαν όταν την έφτιαξαν τη δεκαετία του εβδομήντα– ο πρόεδρος του χωριού μαζεύει τις σημαίες από την μεσημεριανή παρέλαση των σχολείων. Η Καλαμωτή είναι η έδρα του γυμνασίου και του λυκείου Μαστιχοχωρίων, σε μόνιμη αντιπαλότητα με το γειτονικό Πυργί. Πριν χρόνια συμφωνήθηκε η μια από τις τρεις παρελάσεις του χρόνου να γίνεται στην Καλαμωτή και οι άλλες δύο στο Πυργί που ήταν η έδρα του Καποδιστριακού δήμου. Δύσκολο για όλους, πόσο μάλλον για τις κλειστές κοινωνίες, να μπορούν να συνεργάζονται.

το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

20161022 2+3 φωτογραφίες -γύρωγύρω θάλασσα

20161021 2 φωτογραφίες σε ώρα προβολής

20161021 8 φωτογραφίες σε ώρα προσευχής

20161021 7 φωτογραφίες από ένα πρώην εργοστάσιο μεταποίησης ξυλείας

η επιχείρηση σταμάτησε εργασίες το έντεκα, αλλά δεν έκλεισε γιατί διεκδικεί στα δικαστήρια 

μεγάλα ποσά από το δημόσιο· ταυτόχρονα διώκεται για χρέη. ο επιχειρηματίας όπως τόσοι και τόσοι πλούσιοι και φτωχοί σε αυτό τον τόπο έχει μπλέξει κι εχεί μπλέξει όχι μόνο από δικά του λάθη αλλά κυρίως από την ανευθυνότητα των άλλων. –και δεν είναι μόνο ο καπιταλισμός και η ελεύθερη οικονομία το πρόβλημα, που μια επιτυχία φτιάχνετε πάνω σε πολλές τραγωδίες– αν τουλάχιστον λειτουργούσε η κρατική γραφειοκρατία όπως οφείλει, θα υπήρχε στοιχειώδης σεβασμός και δικαιοσύνη.

20161016 | τα χωριά | καρυές

Ανέβηκα τις στροφές με την εντυπωσιακή θέα, και άφησα το μηχανάκι έξω από το παλιό δημοτικό και σημερινό πνευματικό κέντρο· ο ήλιος ήταν ήδη πίσω από τη ψηλή ράχη της Πηγανιάς και μέχρι να νυχτώσει έκανα δυο φορές το γύρο του χωριού. Ξένος και με φωτογραφική μηχανή σε χωριό που δεν είναι συνηθισμένο σε τουρίστες, με παρατηρούσαν όλοι και αρκετοί με ρωτούσαν τι κάνω.

το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

20160925 | τα χωριά | 49 | άγιο γάλας

Με τον ήλιο στη δύση να χρωματίζει τα σύννεφα πάνω από τα Ψαρά φτάσαμε στο Άγιο Γάλας. Μια γυναίκα επέστρεφε από την εκκλησία, είχε πάει να ανάψει τα καντήλια. Ησυχία στο χωριό, σε μια αυλή ανέμιζαν απλωμένα αγροτικά ρούχα, σε μια άλλη φρεσκοανοιγμένα τα αυλάκια για τα φθινοπωρινά φυτά. Στον δρόμο προς την πλατεία, γάβγιζαν σκυλιά· βγήκαν έξω δυο γυναίκες, η μεγαλύτερη κρατούσε ένα μικρό δεμάτι με κλαδιά «τα μαζεύω σιγά σιγά για το χειμώνα, για τη σόμπα». Με ρώτησε από πού είμαι «έχω πάει στα Κατόχωρα, δε θυμάμαι σε ποια· τότε που ήτανε το βαπόρι, το νήσος Χίος το παλιό και έπιανε στα Μεστά. 

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

20160925 | τα χωριά | 48 | μελανιός

. . .

Βγήκαμε στον κεντρικό και ανηφόρισα στην πάνω πλευρά, εδώ πολύ λιγότερα τα σπίτια, στο πιο ψηλό σημείο είναι το δημοτικό σχολείο· μοιάζει υπό ανακατασκευή, με νέους σοβάδες αλλά χωρίς κουφώματα. Μπήκα μέσα, τα θρανία μαζεμένα και ο πίνακας γεμάτος γεωμετρικούς τύπους· προσπάθησα να καταλάβω, πότε να γράφτηκαν αυτά; το σχολείο πρέπει να είναι δεκαετίες που έκλεισε, η γραφή της κιμωλίας μοιάζει σχετικά πρόσφατη, αλλά πολυτονική. Αφήνω το γρύφο άλυτο και κατεβαίνω.

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες  στο aplotaria.gr

20161004 2 φωτογραφίες από την αρκαδία

20161003 2 φωτογραφίες από το χωριό περιβόλια αρκαδίας