φώτα

17 Απρ 2021

2 Απρ 2021

20210402 οκτώ φωτογραφίες κάτω από το θολόποτάμι

«τα πιο πολλά χωράφια είναι καθαρισμένα εδώ από κάτω» λέω στον βενζινά. «τώρα, τα τελευταία 4-5 χρόνια που καθαρίζουν τους σχίνους» μου λέει.

οι κάτοικοι της νότιας χίου μερώνουν πάλι τη γη· ξεχασμένα χωράφια, λαγκαδιές και πλαγιές που τις τελευταίες δεκαετίες είχαν λογγιάσει, καθαρίζονται με εκσαφείς, μπουλτόζες, πριόνια, χορτοκοπτικά για να αναστηθούν οι παλιοί σχίνοι όπου υπάρχουν αλλά και να φυτευτούν νέοι. μέσα στην παραζάλη της μαστίχας ξεριζόνονται ελιές που έρχονται από αιώνες πίσω για να προκύψει καινούργια γη, αλλά ποιός νοιάζεται...

αυτά τα δύσκολα χρόνια που δεν υπάρχουν δουλειές, η παραγωγή μαστίχας μοιάζει με σίγουρη λύση. ο καθένας κάνει ότι μπορεί και ότι βλέπει να κάνουν οι γύρω του.

έχει ένα πρόσθετο καλό ο αναβρασμός για νέα μαστιχόδεντρα, γίνονται προσβάσιμα μονοπάτια, πηγές, ρυάκια, και πλαγιές. έτσι εύκολα πια μπορείς να περπατήσεις τη λαγκαδιά κάτω από το θολοποτάμι· είναι οι τελευταίες μέρες για τις λαλάδες.

27 Μαρ 2021

20210327 τιρκουάζ

τιρκουάζ

η χίος έχει πολλές όμορφες παραλίες

γνωστές και άγνωστες

αλλλά ελάχιστες με γαλαζοπράσινα νερά

η αγία δύναμη είναι πολύ μικρή παραλία 

το καλοκαίρι γεμίζει γρήγορα με κόσμο

τώρα στην κόψη της άνοιξης 

όταν ο καιρός το επιτρέπει

η θάλασσα είναι καθαρή και διάφανη

23 Μαρ 2021

20210323 τρεις φωτογραφίες με λάλάδες στη βροχή

τα τελευταία χρόνια φωτογραφίζω τις λαλάδες, βγαίνουν μέσα μάρτη πιο κάτω από το θολόποτάμι και στην ευρύτερη περιοχή. κάθε χρόνο πάω στα ίδια χωράφια, στα ίδια σημεία, κάτι σαν τάμα. χρόνο με το χρόνο λιγοστεύουν. φέτος άνω κάτω ο καιρός όλο το μάρτη. λάσπες, κρύος αέρας και ψιλόβροχο, μόλις που έβλεπα τι φωτογράφιζα.

17 Μαρ 2021

20210316 πέντε φωτογραφίες κοντά στο σπίτι

φωτογραφίζοντας τα ίδια και τα ίδια, αναγκάζεσαι να καταλάβεις ότι δεν είναι ίδια. αλλάζει το φως, η εποχή, ο άνεμος, η υγρασία... και περισσότερο από όλα, σ' αυτό το παιχνίδι παραλλαγών διαπιστώνεις ότι έχεις αλλάξει κι εσύ που φωτογραφίζεις.

έτσι κι αλλιώς τον εαυτό μας πάντα αναζητούμε, οπότε όσο περισσότερο οικείος είναι ο τόπος, απομαγευμένος από την έκπληξη του νέου, τόσο πιο εύκολο είναι να ανταμώσουμε τη σπασμένη εικόνα μας.

το θέλουμε;