20220704 το ποτάμι και το άλογο*

 

*στα όρια της βοσκής του

20220628 η ησυχία

 

έξω από το μαγαζί, αργά το απόγευμα.

-γειά σου γιάννη.

- γεια σας κυρίες.

- ήντα ησυχία είν' ετούη;

- ωραία εν είναι;

- ε... όμορφοι είναι οι άθρωποι.

20220612 μπακάλ (και όχι μόνο)

Κάποιες φορές με την Καρδιά

Σπάνια με την Ψυχή

Σπανιότερα ακόμα με την Ισχύ

Λίγοι – ν' αγαπούν μπορούν.

έμιλυ ντίκινσον

από το βιβλίο «Αυτό είναι το γράμμα μου στην Οικουμένη».

εκδόσεις πατάκη.

παραλάβαμε πολλά όμορφα βιβλία, επιλογές από τις φετινές εκδόσεις, θα φέρουμε κι άλλα.

εντάξει παντοπωλείο είμαστε ή μπακάλ ή μίνι μάρκετ: πουλάμε κοκακόλες, γάλατα, ντομάτες, ψωμί, βιολογική βρώμη, μπύρες (μεγάλη ποικιλία)· αλλά είναι όμορφο να έχουμε και αυτά που αγαπάμε. 

και ένας στους τόσους που μπαίνουν στο μαγαζί ξαφνιάζεται ευχάριστα, με τα βιβλία.

oι ιστορίες του σιδερή, αποχαιρετισμός

...

το απόγευμα μπαίνει στο μαγαζί ο σιδερής· «καλησπέρα γιάννη» «γεια σου σιδερή, αρμολούσοι ήταν αυτοί που κούρεψες;» «ναι, και πάλι την κουβέντα για το χωριό είχαμε· αυτά που σου λέω είπανε και αυτοί: πώς ερήμωσε έτσι η καλαμωτή; άθρωπο ε βλέπεις...» 

«σιδερή το πενήντα οκτώ άνοιξες το κουρείο;» «το πενήντα εφτά, και κουρέας από το σαράντα εννιά, εξήντα πέντε χρόνια κουρέας· τόσοι αθρώποι περάσαν από δω... σκέψου πως πήαινα και στα γύρω χωριά με τα σύνεργα της δουλειάς, σε σπίτια και καφενεία· το μαγαζί το 'κλεινα μετά της δώδεκα· τρία καφενεία είχε εδώ και καρέκλα καφενείου δε μ' έβλεπε, πεταγόμουνα κι έτρωγα μια τιριτόμπα στο μαγαζί σας και συνέχιζα να κουρεύω». 

κάθε απόγευμα επαναλαμβάνει τις ίδιες φράσεις· «πιάνεται η ψυχή μου, πώς ήταν το χωριό και πώς κατάντησε...» μερικές φορές απαριθμοί τα καταστήματα και τους ανθρώπους, μιλά για τη δεκαετία του πενήντα λες και ήταν χθες· αρχαιοφύλακας της σκόνης του χρόνου ο σιδερής· «α πάω να βοηθήσω τη γυναίκα στο μαστιχάκι, καληνύχτα». 

ο χρόνος γλύφει το παρελθόν όπως η θάλασσα τις πέτρες· στρογγυλεμένες και όμορφες φτάνουν στη σκέψη οι αναμνήσεις.

...

τα παραπάνω είναι γραμμένα το δύο χιλιάδες δεκατέσσερα· ο σιδερής βιτέλλας γεννήθηκε το χίλια εννιακόσια τριάντα τέσσερα. η μάνα του τον φώναζε «ήλιε μου, ήλιε μου». ήλιο τον ήξεραν όλοι. πριν δυό-τρια χρόνια σταμάτησε να δουλεύει. πέθανε την κυριακή πέντε ιουνίου του δύο χιλιάδες είκοσι δύο.

«γύρω γύρω θάλασσα»

«κάθε μέρα είμαστε ανοικτά, αλλά δεν έχει κόσμο· ένας μόνο έρχεται το πρωί για καφέ και τέσσερις-πέντε το απόγευμα. στο βίκι μένουμε εβδομήντα εννιά άνθρωποι, τους ξέρω όλους, τους μετρώ κάθε βράδυ που πέφτω να κοιμηθώ· πιο μεγάλος είναι ο παναγιώτης, ενενήντα τεσσάρων. στα καμπιά μένουν πενήντα τέσσερις, και αυτούς τους μετρώ κάθε βράδυ. το καφενείο το ανοίξαμε με τον άντρα μου το εξήντα επτά που παντρευτήκαμε· σπίτι ήταν πριν, το πήρα προί-κα. πόσο χρονών με κάμνετε; δεν με πειράζει όσο και να πείτε. είμαι εβδομήντα δύο και η μάνα μου ογδόντα εφτά, παντρεύτηκε δεκατεσσάρων και μ’ έκαμε στα δεκαπέντε. η νύφη μου έχει το καφενείο, αλλά κάμνει ό,τι της λέω».

«γύρω γύρω θάλασσα» / φωτογραφίες και σημειώσεις ημερολογίου από τη νήσο χίο / 2010-2020 / του γιάννη κωσταρή.

βιβλία από τον φωτοαγωγό / 152 σελίδες, 15,5x23 εκ. / αρχική τιμή 17 ευρώ. / ISBN 978-618-80737-3-9

διατίθεται στο παντοπωλείο κωσταρή στην κώμη και στην καλαμωτή της χίου και από τις επόμενες μέρες στα βιβλιοπωλεία της χίου και σε βιβλιοπωλεία της αθήνας.

το αποστέλλουμε με τα ελτα σε όλη την ελλάδα. ioanniskostaris@yahoo.gr

«γύρω γύρω θάλασσα», φωτογραφίες και σημειώσεις ημερολογίου από τη νήσο χίο

μόλις εκδόθηκε το βιβλίο μου με τίτλο γύρω γύρω θάλασσα.

το βιβλίο είναι ένας διαφορετικός άτλαντας της χίου· μια προσωπική τοπογραφία από φωτογραφίες, αποσπάσματα ημερολογίου, αφηγήσεις και μικρές ιστορίες που αναζητώντας το παρόν σκοντάφτουν συνεχώς στο παρελθόν. 

στο νησί το αστικό παρελθόν και παρόν δεν επιτρέπουν μεγάλες παρεκτροπές, ο καθωσπρεπισμός είναι η κανονικότητα. από τη μια σε διευκολύνει να πορευθείς στα σίγουρα ―πατάς εκεί που πατούν κι οι άλλοι― από την άλλη σε εμποδίζει να δημιουργήσεις το δικό σου βλέμμα και να φτιάξεις το δικό σου νέο κόσμο. 

οι επιθυμίες και η μνήμη διαμορφώνουν το βλέμμα μας. οι φωτογραφίες και τα κείμενα του βιβλίου χαμηλόφωνα και αποσπασματικά προσπαθούν να υπερβούν την ακέραιη αλλά σαθρή εικόνα της κανονικότητας και πότε ίσια, πότε λοξά χαιρετίζουν την ατακτοποίητη ομορφιά και ελευθερία που κρύβει ο τόπος.

το βιβλίο σχεδιάστηκε και εκδόθηκε από τον γιάννη καρλόπουλο και τις εκδόσεις φωταγωγός. είναι 152 σελίδες, 15,5x23 εκ. και έχει αρχική τιμή 17 ευρώ. ISBN 978-618-80737-3-9

διατίθεται στο κατάστημα μας στην κώμη και στην καλαμωτή της χίου και από τις επόμενες μέρες στα βιβλιοπωλεία της χίου και σε βιβλιοπωλεία της αθήνας.

το αποστέλλουμε με τα ελτα σε όλη την ελλάδα. ioanniskostaris@yahoo.gr

20220416 τέσσερις φωτογραφίες / αυθαίρετα αλμυρίκια

μετά από πολλές καθυστερήσεις, συνεχίζεται με εντατικό ρυθμό τις τελευταίες μέρες, το έργο ανάπλασης, ή εξωραϊσμού, ή πεζοδρόμισης, ή μπαζώματος της αμμουδιάς (διαλέξτε λέξη), στην παραλία της κώμης.

προχθές, μαζί με τη μισή βεράντα καταστήματος, απομακρύνθηκαν ή αφαιρέθηκαν, ή ξεριζώθηκαν, (διαλέξτε λέξη), τρία ακόμα αλμυρίκια που «εμπόδιζαν» την επέκταση του πεζόδρομου προς τα δυτικά.

υποθέτω ότι έγινε νόμιμα· νόμιμα οι αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου ξερίζωσαν και έκοψαν τα αυθαίρετα δέντρα που για δεκαετίες ζούσαν στην παραλία -έχουν και τα δέντρα ζωή και δικαιώματα. μπορούσαν να επανατοποθετηθούν λίγα μέτρα νοτιότερα ή σε κάποιο άλλο σημείο της αμμουδιάς.

ίσως στο σχέδιο προβλέπεται και η φύτευση δέντρων αλλά εκτός από τα σχέδια υπάρχει και η πραγματική ζωή. τα αλμυρίκια προϋπήρχαν του όποιου σχεδιασμού. 

μάλλον όλα ξεκινούν από το πως ορίζει ο καθένας τις λέξεις, ας πούμε: ανάπτυξη, έργο, ανάπλαση, ομορφιά.

έχει πανσέληνο απόψε.

το κομμάτι της αμμουδιάς που ορίζουν από τη μια τα κτίρια και από την άλλη ο χαμηλός πέτρινος τοίχος θα καλυφθεί με τσιμέντο για να γίνει (πεζό)δρομος.

20220403 οκτώ και μία φωτογραφίες ΛΑΛΑΔΕΣ (και όχι μόνο) / προσοχή χρώματα

 

 

τα απέναντι παράλια, λίγο νοτιοτερα από τον τσεσμέ. με νοτιά και σκόνη.

το πόσο κοντά είναι έχει να κάνει με τον καιρό κι όχι με τους ανθρώπους.

20220322 « το εργοτάξιο» γουόρκ ιν πρόγκρες

σε εξέλιξη βρίσκεται στην κώμη μεγάλης κλίμακας ανοικτή έκθεση, με τον τίτλο «εργοτάξιο». 

αρχικά υπήρξε παρανόηση ότι πρόκειται για αντικατάσταση του πεζόδρομου με νέο αλλά τώρα πια είναι ολοφάνερο ότι είναι καλλιτεχνική εκγατάσταση. απλώνεται στον κεντρικό δρόμο και σε όλο το παραλιακό μέτωπο. 

τα έργα είναι αυθεντικά βαριά μηχανήματα χωματουργικών εργασιών, πρώτες ύλες, σωλήνες και πινακίδες, τοποθετημένα επιμελώς ατημέλητα, –μοιάζουν να έχουν αφεθεί τυχαία– συνομιλούν με το τοπίο που έχει μετατραπεί σε πραγματικό εργοτάξιο. 

το έργο έχει ξεκινήσει αρχές δεκέμβρη, χωρίς προβλεπόμενο χρόνο λήξης, είναι ανοικτό σε συνειρμούς, συνομιλεί και συνδιαμορφώνεται με τους κατοίκους και τους θεατές. 

το σκεπτικό των δημιουργών –είναι προφανής η μη επέμβαση στο περιβάλλον– στηρίζεται στην εμπειρία των έργων ανάπλασης που εδώ και αιώνες υλοποιούνται με την αμέριστη αρωγή των κρατικών υπηρεσιών, καθώς και του «πράσινου ταμείου».

ΠΡΟΣΟΧΗ! καλό είναι να μην πλησιάζουν παιδιά και ενήλικες, ούτε πεζοί, ούτε εποχούμενοι, καθώς είναι εύκολο να προκληθεί σοβαρό ατύχημα.

υ.γ.

δύο μεγάλα κομμάτια της παραλίακής ζώνης θα μετατραπούν σε πεζόδρομο (δηλαδή τσιμέντο και από πάνω πλάκες). σε κάποια σημεία το πλάτος του δρόμου θα είναι υπερδιπλάσιο από το πλάτος της παραλίας.

 

20220310 οκτώ φωτογραφίες στο πελινναίο

 

από τα φυτά ως τα καβουρολάγκαδα