24 Οκτ 2016

20160925 | τα χωριά | 49 | άγιο γάλας


Με τον ήλιο στη δύση να χρωματίζει τα σύννεφα πάνω από τα Ψαρά φτάσαμε στο Άγιο Γάλας. Μια γυναίκα επέστρεφε από την εκκλησία, είχε πάει να ανάψει τα καντήλια. Ησυχία στο χωριό, σε μια αυλή ανέμιζαν απλωμένα αγροτικά ρούχα, σε μια άλλη φρεσκοανοιγμένα τα αυλάκια για τα φθινοπωρινά φυτά. Στον δρόμο προς την πλατεία, γάβγιζαν σκυλιά· βγήκαν έξω δυο γυναίκες, η μεγαλύτερη κρατούσε ένα μικρό δεμάτι με κλαδιά «τα μαζεύω σιγά σιγά για το χειμώνα, για τη σόμπα». Με ρώτησε από πού είμαι «έχω πάει στα Κατόχωρα, δε θυμάμαι σε ποια· τότε που ήτανε το βαπόρι, το νήσος Χίος το παλιό και έπιανε στα Μεστά. 

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες, στο aplotaria.gr

23 Οκτ 2016

20160925 | τα χωριά | 48 | μελανιός


. . .
Βγήκαμε στον κεντρικό και ανηφόρισα στην πάνω πλευρά, εδώ πολύ λιγότερα τα σπίτια, στο πιο ψηλό σημείο είναι το δημοτικό σχολείο· μοιάζει υπό ανακατασκευή, με νέους σοβάδες αλλά χωρίς κουφώματα. Μπήκα μέσα, τα θρανία μαζεμένα και ο πίνακας γεμάτος γεωμετρικούς τύπους· προσπάθησα να καταλάβω, πότε να γράφτηκαν αυτά; το σχολείο πρέπει να είναι δεκαετίες που έκλεισε, η γραφή της κιμωλίας μοιάζει σχετικά πρόσφατη, αλλά πολυτονική. Αφήνω το γρύφο άλυτο και κατεβαίνω.

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες  στο aplotaria.gr

15 Οκτ 2016

20161004 2 φωτογραφίες από την αρκαδία



20161003 2 φωτογραφίες από το χωριό περιβόλια αρκαδίας



20161003 7 φωτογραφίες από τη μάνη








κουβέντα στην κουβέντα, κοιτόντας λοξά και κάποιες στιγμές καχύποπτα, αφηγήθηκε ανακατωμένες τις ιστορίες του πατέρα και του παππού του, ψάχνοντας να βρει τις σωστές λέξεις. Όσο περνούσε η ώρα και η καχυποψία γινόταν εμπιστοσύνη, τόσο ποιο βαθιά ξετύλιγε τη μνήμη του. «δωρεές δεν κάνανε εδώ αυτοί που πήγαν στην αμερική, όλοι οι άθρωποι κουβαλούσαν πέτρες για να χτιστεί η εκκλησία. ο πατέρας μου ντύθηκε αξιωματικός και με την ανταλλαγή αιχμαλώτων σώθηκε το είκοσι δυο και γύρισε πίσω».


20161002 8 φωτογραφίες από τη μάνη









14 Οκτ 2016

20161001 4 φωτογραφίες από τη μάνη





οίτυλο /
αρεόπολη //
νέο οίτυλο ///
νέο οίτυλο ////

/ συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση

το πρωί ξαναπήγα στο μπακάλικο, ήταν ανοικτό. Ο ιδιοκτήτης ευγενής· «προσαθούμε να το κρατήσουμε όπως ήταν. Δεν έχει πια πολλούς ανθρώπους το χωριό. Παλιά ήταν κεφαλοχώρι, τώρα έχει ανέβει η Αρεόπολη, εδώ έχουμε μείνει λίγοι». Τον ρώτησα για κάποια πράγματα στα ράφια που δεν γνώριζα. «Αυτά είναι βαφές, παλιά έβαφαν τα υφάσματα με αυτά». Δεξιά από την είσοδο έχει μια πλάστιγγα με ζύγια, μια παρόμοια έχουμε και μεις στο μπακάλικο των γονιών μου.

Είναι παράλογο που σώζονται ακόμη τέτοια καταστήματα που ακολουθούν το χώρο, με ψηλά ράφια γύρω από τους τοίχους, παράθυρα, βιτρίνες και προϊόντα από ανάγκες άλλων εποχών. Τα σύγχρονα καταστήματα είναι πωλητήρια τροφίμων· σούπερ μάρκετ, μίνι μάρκετ, είναι σειρές με ράφια, ο χώρος δεν υπάρχει, μόνο τα προς πώληση προϊόντα. 

Μετά από μας έκλεισε το κατάστημα, ο ιδιοκτήτης μπήκε σε ένα παλιό φορτηγό και έφυγε.




20160930 4 φωτογραφίες με το τελευταίο φως, στο νέο οίτυλο





το κατάστημα είναι λίγα μέτρα πιο πάνω από την πλατεία
ήταν κλειστό αλλά μέσα φωτισμένο
τα λιγοστά πράγματα τακτοποιημένα με τάξη
τα περισσότερα προϊόντα, τα ράφια, τα ψυγεία και ο υπόλοιπος εξοπλισμός
ήταν παλιακά, αν δεν έβλεπα μερικά σύγχρονα προϊόντα
θα νόμιζα ότι ήταν από δεκαετίες κλειστό 
απομακρύνθηκα λίγο και διάβασα την πινακίδα
«παντοπωλείον νικ. π. βουνισέα»

συνεχίζεται

10 Οκτ 2016

20160929 8 φωτογραφίες από την κάντζα









τα χωριά / 47 / τρύπες


Απόγευμα με τον ήλιο πάνω από τη θάλασσα να ζεσταίνει το κόκκινο χώμα της Αμανής· περνώντας από την Πιραμά με την άκρη του ματιού είδα ότι έχει ανοίξει καφενείο απέναντι από την εκκλησία, μέχρι να το καταλάβω είχαμε προσπεράσει. Σταματήσαμε στην Παρπαριά να πάρουμε καφέ· στο καφενείο, οι ιδιοκτήτες -ένα νέο ζευγάρι με τα τρία παιδιά τους- ο παπάς και 2-3 πελάτες. «Εγώ λειτουργώ εδώ και στην Πισπιλούντα, στις Τρύπες και το Άγιο Γάλα είναι άλλος· Νενητούρια, Κουρούνια άλλος. Τέσσερα παιδιά δικά μας πάνε στη Βολισσό στο δημοτικό» -«Δυο δικά μου και δυο του απέναντι μαγαζιού» συμπληρώνει η κοπέλα»- «Ψωμί έχουμε κάθε μέρα, τρεις μέρες από το δικό μας φούρναρη και τρεις από τον Βροντάδο· έρχονται και μανάβηδες, ψαράδες. Φέτος παρόλο που δεν έβρεξε είχαμε πολλά αμύγδαλα και σύκα, αλλά ελιές δεν θα ‘χουμε καθόλου».

ολόκληρο το θέμα, εδώ

25 Σεπ 2016

τα χωριά / 46 / ο κέραμος


Ανηφόρισα με το μηχανάκι την κατάφυτη λαγκαδιά από τα Αγιάσματα προς τον Κέραμο· δυο στροφές κάτω από το χωριό σταμάτησα. Μπροστά μου είναι ένα μποστάνι με όλα τα καλά της εποχής, από πάνω κρέμεται ο Κέραμος. Ξεχώρισα τη μεγάλη πέτρινη εκκλησία, προσπάθησα να διακρίνω ανθρώπους· μόνο μια γυναίκα άπλωνε ρούχα στη βεράντα. Συνέχισα, λίγο πιο πάνω σταμάτησα σε μια τρύπα κάτω από τα πεύκα, ίσως είναι είσοδος των παλιών ορυχείων αντιμονίου. Παραπέρα είναι το ερειπωμένο διοικητήριο των ορυχείων και δίπλα στο κοιμητήριο του χωριού το μνημείο των νεκρών εργατών. 

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες, εδώ

17 Σεπ 2016

τα χωριά / extra / τα αγιάσματα


Λαφριά συννεφιά και ζέστη, άπνοια και ησυχία· διασχίζω το νησί από το νότο προς το βορρά, οι λόφοι και οι κοιλάδες, τα μικρά οροπέδια, οι κοφτές πλαγιές πάνω από τη θάλασσα, όλα σχεδόν καμμένα· από τα Αρμόλια ως τη διασταύρωση της Βολισσού. Στη Σιδηρούντα, τα στενάχωρα οργωμένα χωράφια με τις ελιές που γλύτωσαν από την πρόσφατη φωτιά τονίζουν την καταστροφή. 

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες, εδώ