20140723 1 φωτογραφία απέναντι από τη θάλασσα

20140723 άσκηση θάρρους

20140723 1 φωτογραφία με άνθη βουκαμβίλιας

η γιορτή καρπουζιού και ο λεηλατημένος κάμπος

Εικόνα πρώτη, γιορτή στην πλατεία

Στο κέντρο της πλατείας δεκάδες καρπούζια, προσφορά των αγροτών του χωριού. Μέσα Ιουλίου στην Καλαμωτή πραγματοποιείται η γιορτή καρπουζιού οργανωμένη από τον τοπικό σύλλογο. Οι ντόπιοι αγρότες προσφέρουν καρπούζια, οι νοικοκυρές μαγειρεύουν παραδοσιακές συνταγές, παίζει μικρή ορχήστρα από νέους του χωριού και γίνεται ένα όμορφο γλέντι.

Οι κάτοικοι με δικές τους δυνάμεις προβάλλουν στοιχεία του πολιτισμού τους· ανασύρουν στοιχεία από το παρελθόν, τα συνθέτουν με το παρόν και με διάθεση προσφοράς και αναπόφευκτα μεγάλες δόσεις γραφικότητας πορεύονται.

η συνέχεια του κειμένου και περισσότερες φωτογραφίες εδώ

από το βιβλίο ΤΕΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ του γιώργου μπρουνιά (Ι)

ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ

Τους ανθρώπους πολλές φορές
δένουν ανάγκες
με το πέρασμα του χρόνου
όμως
και την τριβή της ζωής
αλλάζουνε και γίνονται αισθήματα
το ίδιο άσπαστα
μ' εκείνα τα πρωταρχικά
έρωτες που λέμε
Στον κόσμο υπάρχουνε πολλά δεσμά
κι αυτά δεν είναι τα πιο ανάξια
άμα τούς κάνουνε να είναι καλά
στο εδώ και στο πέρα
σήμερα και αύριο
Οι τριανταφυλλιές δεν ξέρουν
τι χαρά δίνουνε στα μάτια
αλλά με χώμα και νερό
κοκκινίζουνε τα πέταλα
εκείνα
που με τη σειρά τους
αρωματίζουνε τα φύλλα της καρδιάς
κι ανοίγοντάς τα
τα βαθαίνουνε


Τ' ΑΓΓΙΓΜΑ

Μια φορά αγγίζεις τον ουρανό
όταν φαίνεται μακρύτερα
κι άξαφνα τον βρίσκεις
στην αγκαλιά
μιά χνουδοτή μπάλα
όλο το σύμπαν να σε κοιτάζει
όσο την κρατάς
μέχρι να κυλήσει
για να τη βλέπεις μετά
στα όνειρα
και να τη λες ομορφιά
ή
ευτυχία


ΟΝΕΙΡΑ

Όπως έρχονται
φεύγουν
κι όπως φεύγουν
ξανάρχονται
οι μορφές που μας πλήγωναν
όταν αγαπούσαμε
οι μορφές που αγαπούσαμε
όταν πληγώναμε


ΑΝΤΙΓΥΡΙΣΜΑ

Όσοι μιλούν
χωρίς να ακούγονται
και παύουνε
παραιτημένοι
η σιωπή τους
αντηχεί στην καρδιά
όσων αύριο
θα μιλήσουνε στον κόσμο
ανοιχτά


ΧΑΜΩ

Μια ανακούφιση είναι ο ουρανός
η πιο κοντινή
και η πιο δύσκολη να συλληφθεί
σαν την αιωνιότητα
στα πέταλα εκείνου του λουλουδιού
άμα τ' αγγίξεις
που πέφτουνε


από το βιβλίο ΤΕΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΡΟΥΝΙΑΣ
εκδόσεις ΤΟ ΡΟΔΑΚΙΟ

20140716 άσκηση θάρρους

κοιτώντας τη σελήνη

ανάμεσα στις πέτρες
εδώ στη ρωγμή του χρόνου
μαζεύω λέξεις
και καραβάκια φτιάχνω
από χαρτί
οδοιπόρος στη ζέστη του ήλιου
κουβαλώ τις μέρες μου
κι όλες αυτές τις μικρές
υποσχέσεις
πως να βαδίσεις άδειος
μόνο με νερό;

μούμιες ανθρώπων
ντυμένοι νικητές και νικημένοι
αυτό το λουλούδι
που ανθίζει με πόνο
το πίστεψε κανείς;

δυο μεγάλες γραμμές η αγάπη
τον ίδιο ήλιο βλέπουμε
κοιτώντας τη σελήνη;

20140711 efes pilsener

εκτός από την τουρκία και την γερμανία η efes η πιο γνωστή τουρκική μπύρα τώρα και στη χίο!

κουβεντιάζοντας χθες με έναν προμηθευτή για το τι μπύρες έχει, έμαθα ότι έχει και efes. 

μόνο που δεν έρχεται απέναντι από τη σμύρνη αλλά από την ισταμπούλ πηγαίνει στη λεωφόρο γαλατσίου και από κει διανέμεται σε όλη τη χώρα και φτάνει και στη χίο.

είναι η πρώτη φορά που την βλέπω στην ελλάδα, εκτός από μερικές φορές που έρχεται με άλλο τρόπο. ο νοτιάς φέρνει σκουπίδια από τα παράλια της μικρασίας, ανάμεσα τους μπουκάλια και τελάρα της εφές, όπως εδώ.

20140709 χωρίς τίτλο

καθώς στοιχίζονται οι μέρες 

κι η μια μετά την άλλη

τον ήλιο ακολουθούν

λίγο πιο καθαρά 

θα βλέπουμε θα ακούμε

τον υγρό νοτιά

απ' τον ψυχρό βοριά θα ξεχωρίζουμε

κι απαλά τα μαλλιά μας 

θα ρίχνουμε πίσω

ανθίζει η μνήμη σαν φυτό

πως κοιτάζεις

πως ακουμπάς τις λέξεις

στους χτύπους της καρδιάς

γελάς κλαις

κοντά μας είναι οι εποχές
σαν πρόβατα τη χλόη ακολουθούμε
κατοικίδιο η αγάπη

20140706 misafir 00 καλώς ήρθαμε!

με φίλους φτιάξαμε την ψηφιακή έκδοση misafir

μπορείτε να δείτε το τεύχος 00 στο issue

και στο misafir.gr

20140702 βγάλεις δισκερέ;

καθόμαστε έξω από το μαγαζί
την ησυχία σπάνε οι φωνές των κοριτσιών
που παίζουν μήλα παραπέρα

κάτι ψιλοκουβεντιάζουμε με το γιάννη
δίπλα κάθετε ο πατέρας μου
ξαφνικά τον ρωτά
- εσύ βγάλεις δισκερέ;
- τι είναι αυτό;
- δισκερέ λέγαν οι παλιοί 
  την άδεια κυνηγίου

έψαξα τη λέξη στο ίντερνετ
στα τουρκικά είναι κάτι σαν  avcılık bulges
και στα ιταλικά licenza di caccia
είναι οι δύο γλώσσες που έχουν ανακατευτεί
στη ντοπιολαλιά

από το μυαλό του δεν το έβγαλε
σίγουρα είναι κάπως έτσι
αλλά από που να προέρχεται;

ίσως να έχει σχέση με τη τουρκική λέξη asker
που είναι ο στρατιώτης

θα ρωτήσω αύριο


σκόρπιες ανθίζουν οι κουβέντες
μιας και βαλσαμωμένο το χωριό
περιμένει ανασκαφέα..

καλό ταξίδι σίμο

Ο Σίμος μέχρι πριν λίγα χρόνια που μπορούσε να εργαστεί ήταν φαναρτζής, «ο Σίμος ο φαναράς» επιδιόρθωνε και κατασκεύαζε διάφορα αντικείμενα από λαμαρίνα, νέος γύριζε τα χωριά και μαστόρευε. Μαστόρευε και έπινε. Ο Σίμος ήταν φαναράς, κομουνιστής και ελεύθερος άνθρωπος. Ζούσε παρέα με ένα καναρίνι.

«Ανάψω τη σόμπα και α κάτσω μέχρι να πάει εννιά, στο καφενείο εν κάθομαι πολύ ώρα, με τρακόσα σαράντα ευρώ σύνταξη, τι να πλερώσω… Παρόλο που χτύπησα, μπορώ να δουλέψω αλλά δουλειά δεν υπάρχει. Η κασέτα παίζει καναρίνια να κελαϊδάνε μπας και μάθει το μικρό που έχω στο κλουβί.»

Αυτά το χειμώνα του 2009 στο σπίτι-εργαστήρι του. Τον τελευταίο χρόνο ήταν στο γηροκομείο, δύσκολο να τα καταφέρει μόνος του και οι γείτονες δεν μπορούσαν να αναλάβουν την ευθύνη. Τον επισκέφθηκα μερικές φορές.

η συνέχεια του κειμένου εδώ

φρέσκια μπύρα χίου

ο μάνος και ο ιάκωβος θα μπορούσαν να φτιάχνουν και νουτνλς, αλλά τελικά έφτιαξαν μπύρα.

για την χιώτικη μπύρα έμαθα από φίλους το περασμένο καλοκαίρι όταν επέστρεψα στο νησί, όλοι έλεγαν οτι την φτιάχνουν δυο καλά παιδιά και την βρίσκεις μόνο σε μπαρ γιατί διατηρείτε στο ψυγείο. ήθελα να την δοκιμάσω και να την βάλω στο παντοπωλείο των γονιών μου. τελικά μετά από μερικές μέρες τους βρήκα. όλη τη χρονιά στο χάος των γραφείων τους κάναμε πολύ ωραίες συζητήσεις, στο τέλος κόλλησα να φτιάξω κι εγώ μπύρα!

η συνέχεια του κειμένου και περισσότερες φωτογραφίες εδώ

τ' αη γιάννη του κλήδονα…

ο χρόνος ήταν κυκλικός

δηλαδή δεν υπήρχε

συντονισμένες οι ζωές με το τύμπανο των έθιμων 
με τις θρησκευτικές-παγανιστικές γιορτές

ελάφρενε ο βίος

χορός στην τραγωδία του ενός

οι χωριανοί του

τώρα 

που παρόν δεν υπάρχει

μονάχα πέτρες, γάτες και φύλλα

σκεπασμένα από τον πέπλο της ησυχίας

οι εναπομείναντες

με τη φλόγα να λάμπει ακόμα

στα γερασμένα τους μάτια

 ξεκουβαριάζουν τη μνήμη τους

τη ρώτησα τη γινόταν στο χωριό

τ’ άι γιαννιού σαν σήμερα κι αύριο

- σήμερα ανάβανε φωτιές

  κι σαν αύριο, ανήμερα, είχανε τον κλύδωνα

  δηλαδή σ΄ένα σταμνί, σ' ένα μαστραπά, ρίχνανε οι κοπέλες 

  κάτι ασήμαντο, ας πούμε ένα κουμπί

  και κάποιος ταίριαζε στιχάκια

  μέχρι τελευταία ήταν ο χαράλαμπος

  ξέρανε ποιά είδηξεν τι

  κι άμαν ήβγενε το δικό της

  της λέανε στιχάκια για να την πειράξουνε

  ανοίξετε τον κλήδονα

  στα α γιαννού τη χάρη

  κι όποιαν η καλορίζικια

  να πάρει παληκάρι

  να, της μπέμπας 

  που περνιόντανε για πλούσια

  της είπανε

  μη μας περιφανέβγεσε

  πως έχεις δυο φουστάνια

  ο κύρης σου είναι καφετζής

  και πλύνεις τα φλιζάνια

  της αρετής που ήκαμνεν την όμορφη

  της κάτω πόρτας

  στην κάτω πόρτα

  μαρή στραβοπινακοτή

  στραβά είν και τα κανιά σου

  κι ανάσκελα που κείθεσε

  ποιός έρκεται κοντά σου;

και της αγγερούς του ψύλλου

αντίκρυ μου πήες κι ήκατσες
απάνω σε ένα στύλο
από τα μάθκια φαίνεσαι 
πως αγαπάς το ψύλλο

μετά έλεγε για τις καντάδες

για τους ματαιωμένους έρωτες...

κάποιες από τις ιστορίες τις είχα ξανακούσει

συμπέρασμα;

όλοι σχεδόν παντρεύτηκαν λάθος άνθρωπο

κάποιοι έφυγαν μετανάστες

για αυτό το λόγο
και δεν γυρίσανε ποτέ πίσω

ανταπόκριση από το χωριό

παραμονή του άη γιάννη

δώδεκα τη νύχτα 

το γατάκι του μιχάλη

κυνηγά, μάλλον απορημένο

μια κατσαρίδα

τριγύρω

αρμολογημένες πέτρες
και γουάι-φάι

η τελευταία γουλιά μπύρας

εις υγείαν

20140623 8 φωτογραφίες από το χωράφι

σήμερα κόψαμε τα πρώτα ντοματάκια

ΦΙΞ μάρτιος '95 / ημέρες κατεδάφισης

τον μάρτιο ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο κτίριο φιξ της συγγρού και είναι έτοιμο να στεγάσει το ΕΜΣΤ· πήρε τέλος(;) μια μεγάλη περιπέτεια που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα με την κατεδάφιση τμήματος του κτιρίου για της ανάγκες του εργοταξίου του μετρό.

τον μάρτη του ενενήντα πέντε ο εκσκαφέας μετέτρεπε σε μπάζα το βόρειο τμήμα του κτιρίου του ζενέτου· 

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες εδώ

και για το ίδιο θέμα εδώ

20140617 2 φωτογραφίες απέναντι από το μισό φεγγάρι

20140616 2 φωτογραφίες απέναντι από τη θάλασσα

20140614 2 φωτογραφίες απέναντι από το απογευματινό φως

βιβλία

σε αυτό το μπλογκ
υπάρχουν πάρα πολλές φωτογραφίες και αρκετά κείμενα μου
νομίζω όμως
πως το σημαντικότερο που μπορεί να δει κάποιος
είναι αποσπάσματα από βιβλία που μου αρέσουν
αποσπάσματα από κείμενα άλλων


παραθέτω δυο
αλλά όλα αυτά μπορείτε να τα διαβάσετε στην ετικέτα βιβλία

σημείωση: για να δείτε τις υπόλοιπες σελίδες, όταν κατεβείτε όλη την σελίδα πατήστε δεξιά "παλαιότερες αναρτήσεις"



...
Πιστεύω πως αυτά που έχω διαβάσει είναι πολύ πιο σημαντικά απ' αυτά που έχω γράψει. Γιατί κάποιος διαβάζει αυτά που του αρέσουν - ωστόσο γράφει όχι αυτά που θα ήθελε να γράψει, αλλά αυτά που είναι ικανός να γράψει.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Η τέχνη του στίχου
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ


Ο άνθρωπος είναι απασχολημένος να κυνηγά φαντάσματα και να προσκυνά είδωλα. Στο τέλος όλα καταλήγουν σ' ένα, και μάλιστα απλό στοιχείο, το μόνο στο οποίο μπορεί να υπολογίζει στη ζωή του: την ικανότητα να αγαπάει. Το στοιχείο αυτό μπορεί να αναπτυχθεί μες στη ψυχή και να γίνει ο υπέρτατος παράγοντας που καθορίζει το νόημα της ζωής ενός ανθρώπου. Έργο μου είναι να κάνω το θεατή που βλέπει τις ταινίες μου να συνειδητοποιήσει την ανάγκη του να αγαπάει και να τον αγαπούν, να καταλάβει ότι τον καλεί η ομορφιά κοντά της.


από το βιβλίο
Σμιλεύοντας τον χρόνο
του Αντρέι Ταρκόφσκι
Εκδόσεις Νεφέλη

20140613 7 φωτογραφίες από το δημοτικό κήπο της χίου

συναυλία θ. ανεστόπουλου, κ. παρίση

στα πλαίσια του αντιρατσιστικού φεστιβάλ

γιατί έφυγαν

παρασκευή 13 και σάββατο 14

στα πλαίσια του αντιρατσιστικού φεστιβάλ χίου

θα εκτεθεί μέρος της εργασίας μου σε εξέλιξη

με τον προσωρινό τίτλο "άλλη χώρα"

αν όλα πάνε καλά μέχρι το τέλος του χρόνου 

θα γίνει βιβλίο

περισσότερα για το φεστιβάλ εδώ

Η τριλογία του παραθερισμού, το καλοκαίρι του Τόνι Πινέλι κι ένας γάτος

Στο Μπογιάτι στήναμε το αντίσκηνο σ’ ένα χωράφι με αμυγδαλιές, δίπλα σ’ ένα περιβόλι με πηγάδι. Δεμένο στο δίχτυ κατεβάζαμε μέσα στο πηγάδι το καρπούζι για να κρυώσει, συχνά φοβόμουνα μη χαθεί, σήκωνα το σιδερένιο καπάκι και άφηνα να γλιστρήσει μέσα στο σκοτεινό όρυγμα το φως του φεγγαριού, έβλεπα το μαύρο φρούτο να λικνίζεται στα μαύρα βάθη, κούναγα λίγο το σκοινί του κουβά και μια ισοτονική νερένια μουσική ανέβαινε απ’ τα τοιχώματα με την υπόσχεση της κόκκινης γλυκιάς του σάρκας που αργότερα μες στη βραδιά θα μας φανέρωνε το μαχαίρι.
. . .


ένα πολύ όμορφο κείμενο της "λούλας" και μερικές φωτογραφίες μου 

ολόκληρο το κείμενο και οι φωτογραφίες εδώ

20140611 στο λιμάνι

20140610 στο πλοίο

20140610 Ε5

20140609 Ε4 στην ταράτσα

α

τουλάχιστον
εικοσιπέντε αιώνες της πόλης γύρω μου
τα χελιδόνια σκίζουν κοφτά τον ουρανό
καμπάνες, αέρας, τιτιβίσματα
και το ζεστό φως του απογεύματος

χωρίς ευχές και προσευχές
δίχως νοσταλγία
να σταθούμε
μαζί με το σώμα μας

εμείς
που αγαπήσαμε την αγάπη
να σταθούμε για λίγο
και να δούμε τον εαυτό μας
τοπίο μέσα στο τοπίο

και μετά να προχωρήσουμε


β

δεν είμαστε εδώ 

για να θυμόμαστε

είμαστε εδώ 

γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος

τα χελιδόνια κοιμούνται στις φωλιές

αγκαλιά με το ταίρι τους

από κάτω η πόλη φως και σκοτάδι

μουσικές για τον πόνο της αγάπης

ανακατωμένες με τον αέρα

20140605 1 φωτογραφία από το λόφο φιλοπάππου

20140603 Ε3 ο κάκτος ανθισμένος

είναι δώρο του α. όταν πρωτοήρθε στο σπίτι, τρισήμιση χρόνια πριν
"διάβασε τις οδηγίες, δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου νερό"

τον απόθεσα σε μια άκρη της βεράντας
πάνω στον τοίχο, πίσω από την σιδερένια σκάλα
μεγάλωνε γρήγορα και ήσυχα χωρίς καμιά φροντίδα
μετά από κάθε καλοκαίρι και τους τελευταίους μήνες
της μοναξιάς του σπιτιού, όλα τα φυτά ήταν νεκρά
επέζησε μόνο αυτός, η αλόη και ένα όμορφο φυτό
που αλλάζει χρώμα με τις αλλαγές των εποχών

προχθές που ήρθα του έριξα λίγο νερό
και σήμερα το πρωί έβρεξε λάσπη

το μεσημέρι άνοιξαν τρία μπουμπούκια
και ετοιμάζονται και άλλα
πρώτη φορά τον βλέπω ανθισμένο
λίγες μέρες πριν τον αποχαιρετίσω 

20140531 Ε2

ήρθαν να δουν το σπίτι

μήπως το νοικιάσουν

ζωηρά τα δυο μικρά

έτρεχαν πάνω κάτω

- μπορώ να γράψω κάτι στο πίνακα;

- σου αρέσει το σπίτι;

- ναι

20140531 E*1

με μερικές χαρτόκουτες

που θα γεμίσουν με βιβλία 

λίγα ρούχα, κάτι κουζινικά

και ασύντακες εικόνες

και με όλα αυτά που δε λέγονται

αχθοφόρος του εαυτού μου

θα κλείσω δυο κύκλους

έναν μεγάλο

και έναν μεγαλύτερο

για να γυρίσω εκεί

που η τάξη απαιτεί

τα μήλα πέφτουνε στη γη

τι σου μένει από μια μέρα

τι σου μένει από μια ζωή;
τα μικρά σημάδια της αγάπης
τα τυχαία συναπαντήματα με την ομορφιά
τίποτα δεν έχεις να πεις

μονάχα αναζητάς τη λάμψη σου 

στα μάτια των άλλων

20140527 1 φωτογραφία απέναντι από τον προφήτη ηλία

20140527 3 φωτογραφίες πάνω από το νερό